تحلیل الگوهای رشد پراکنده شهری در کلان شهرهای ایران و پیامدهای آن بر درآمد شهرداری ها

رشد پراکنده شهری Urban Sprawl به عنوان یکی از چالش های اساسی برنامه ریزی شهری در دهه های اخیر در کلان شهرهای ایران ابعاد نگران کننده ای به خود گرفته است. این پدیده که با گسترش افقی بی رویه، کاهش تراکم جمعیتی و توسعه پراکنده در حاشیه شهرها مشخص می شود پیامدهای مستقیم و غیرمستقیم قابل توجهی بر ساختار درآمدی و هزینه ای شهرداری ها برجای می گذارد. این مقاله با بررسی الگوهای رشد پراکنده در کلان شهرهای ایران از جمله تهران، مشهد، اصفهان و تبریز به تحلیل رابطه میان این الگوها و درآمدهای شهرداری می پردازد. یافته ها نشان می دهد که رشد پراکنده از یک سو هزینه های ارائه خدمات شهری را به شدت افزایش می دهد و از سوی دیگر پایه مالیاتی و درآمدی شهرداری ها را تضعیف می کند. در نهایت راهکارهایی برای مدیریت رشد شهری و بهبود پایداری مالی شهرداری ها پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

رشد پراکنده ، شهری ، کلان شهرهای ایران ، درآمد شهرداری ، برنامه ریزی شهری ، توسعه پایدار