نقش عوارض ساخت و ساز در تامین مالی شهرداریها و چالشهای توسعه پایدار شهری در ایران

عوارض ساخت و ساز در ایران به یکی از مهمترین منابع درآمدی شهرداریها تبدیل شده و در برخی کلان شهرها بیش از ۵۰ درصد از کل درآمدهای شهرداری را تشکیل می دهد. این وابستگی گسترده پیامدهای جدی برای توسعه پایدار شهری به دنبال داشته است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی - تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و بررسی اسناد و آمارهای موجود، به تحلیل نقش عوارض ساخت و ساز در تامین مالی شهرداری های ایران و پیامدهای آن بر توسعه پایدار شهری می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که ساختار کنونی عوارض ساخت و ساز به جای آنکه ابزاری برای هدایت توسعه شهری باشد، به منبعی برای تامین هزینه های جاری شهرداری ها تبدیل شده است. این وضعیت چرخ های معیوب ایجاد کرده که در آن شهرداری ها برای تامین درآمد، ساخت و ساز بیشتر را تشویق می کنند در حالی که همین ساخت و ساز بیشتر هزینه های زیرساختی را افزایش می دهد اصلاح این ساختار مستلزم تنوع بخشی به منابع درآمدی شهرداری ها، اصلاح نظام عوارض و تقویت پیوند میان برنامه ریزی شهری و تامین مالی است.

کلیدواژه ها:

عوارض ساخت و ساز ، تامین مالی شهرداری ، توسعه پایدار شهری ، ایران ، درآمدهای ناپایدار