تحلیل و بازتولید الگوهای معماری بومی با استفاده از هوش مصنوعی در طراحی معاصر

پژوهش حاضر با هدف تبیین قابلیت های هوش مصنوعی در تحلیل و بازتولید الگوهای معماری بومی برای طراحی معاصر انجام شده است تا به چالش مهم تقلیل مفاهیم عمیق معماری به داده های صرفا بصری و خطر سطحی سازی هویت پاسخ دهد. این مطالعه با رویکردی آمیخته (کمی-کیفی) و روش توصیفی-تحلیلی صورت گرفته و در آن داده های تصویری و هندسی معماری بومی به عنوان نمونه مبنا، توسط پلتفرم های هوش مصنوعی مولد و نرم افزارهای شبیه سازی مورد استخراج و پردازش قرار گرفته اند؛ همچنین اعتبارسنجی گزینه های کالبدی تولید شده نه با روش های آماری رایج بلکه از طریق تحلیل تطبیقی انطباق اقلیمی فرهنگی و ارزیابی خبرگان انجام پذیرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تلفیق ابزارهای مولد با منطق بومی ضمن بهینه سازی فرم و پاسخ گویی به نیازهای روز امکان حفظ ارزش های اصیل را فراهم می کند؛ اما فقدان نگاه انتقادی و تحلیلی می تواند به بازتولید پوسته های هندسی فاقد عملکرد فضایی بینجامد. در نتیجه، اثربخشی هوش مصنوعی منوط به آن است که این فناوری جایگزین فهم اصیل معمارانه نشود بلکه از طریق تدوین چارچوب های تعاملی، توسعه پایگاه های داده ملی و بومی سازی شده و آموزش الگوریتم ها بر اساس پارامترهای فرهنگی و اقلیمی به عنوان یک تسهیلگر هوشمند در خدمت ارتقای معماری معاصر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

معماری بومی ، هوش مصنوعی ، طراحی ، مولد ، بازتولید الگو ، معماری معاصر