تحلیل عوامل موثر بر کیفیت زندگی ساکنان مناطق شهری با تمرکز بر نواحی کمتر توسعه یافته مطالعه موردی منطقه ۴ تبریز

کیفیت زندگی شهری یکی از مفاهیم کلیدی در برنامه ریزی و مدیریت شهری معاصر است که بر رفاه، رضایت و سلامت ساکنان تاثیر مستقیم دارد. این پژوهش با هدف تحلیل عوامل موثر بر کیفیت زندگی در مناطق کمتر توسعه یافته، شهری منطقه ۴ تبریز را به عنوان نمونه موردی بررسی می کند. منطقه ۴ با وجود جمعیت قابل توجه از نظر دسترسی به خدمات، شهری زیرساخت ها و امکانات رفاهی با محرومیت نسبی مواجه است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر داده های میدانی (پرسشنامه) و اسنادی است. یافته ها نشان می دهد که عوامل کالبدی فضایی (کیفیت مسکن، دسترسی به فضای سبز)، اقتصادی - اجتماعی (درآمد، اشتغال، امنیت)، زیست محیطی (آلودگی هوا و صوتی)، و دسترسی به خدمات شهری (بهداشت، آموزش، حمل و نقل) تاثیر معناداری بر کیفیت زندگی ساکنان دارند. نتایج نشان می دهد که بهبود کیفیت زندگی در این مناطق نیازمند رویکردی جامع، مشارکتی و عادلانه در توزیع منابع و خدمات شهری است.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، شهری ، مناطق کمتر توسعه یافته ، عدالت ، فضایی ، منطقه ۴ تبریز ، برنامه ریزی شهری