کاربرد تحلیل شبکه اجتماعی در طراحی سامانه های هشدار هوشمند شهری مطالعه موردی شهر گراش

شهر گراش در جنوب استان فارس به دلیل استقرار بر روی مخروط افکنه های کواترنری و الگوی بارش های رگباری، یکی از کانون های بحران سیلاب و فرونشست زمین در ایران محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف طراحی سامانه هشدار هوشمند مبتنی بر تلفیق تحلیل شبکه اجتماعی (SNA) و فناوری های دیجیتال اینترنت اشیا و هوش مصنوعی انجام شده است. ابتدا ساختار شبکه ارتباطی ۱۲ نهاد مدیریت بحران گراش با استفاده از SNA و نرم افزار UCINET تحلیل شد. یافته ها نشان داد تراکم شبکه (Density) برابر، قطر Diameter برابر ۴ و ضریب خوشه بندی (Clustering Coefficient) برابر ۰.۱۹ است که حاکی از همکاری ضعیف میان نهادی، جداشدگی خوشه زیرساختی (شرکت برق و آب) و خوشه پشتیبانی دانشگاه، نظام مهندسی و بهداشت از خوشه اصلی می باشد. فرمانداری با مرکزیت بینابینی ۴۲ به عنوان گلوگاه اصلی اطلاعاتی شناسایی شد. بر اساس این شکاف ها معماری سامانه در سه لایه طراحی گردید: (الف) استقرار ۵ ایستگاه اینترنت اشیا در نقاط بحرانی مسیل های جنوبی و غربی؛ (ب) پیاده سازی الگوریتم جنگل تصادفی با دقت ۸۸.۴ درصد و سطح زیر منحنی ROC معادل ۹۲ برای پیش بینی سیلاب؛ (ج) پلتفرم اشتراک داده یکپارچه برای همه ۱۲ نهاد. نتایج شبیه سازی نشان داد زمان هشدار از ۴۵ دقیقه در وضعیت موجود به ۱۰ دقیقه کاهش می یابد. این پژوهش نشان می دهد که پیش از هرگونه سرمایه گذاری سخت افزاری، بازطراحی شبکه ارتباطی نهادها و رفع گلوگاه های اطلاعاتی ضروری است.

کلیدواژه ها:

تحلیل شبکه اجتماعی ، سامانه هشدار زودهنگام ، اینترنت اشیا ، تاب آوری هوشمند ، شهر گراش