ارزیابی کیفی ضوابط خاص احداث بنا در بافت فرسوده شهر تهران نمونه موردی بافت فرسوده منطقه ۱۵ شهر تهران

امروزه تاثیر تصمیمات برنامه ریزان و تصویب کنندگان مصوبه های شهری بر کیفیت زندگی شهروندان، موضوعی غیرقابل انکار است و باید مورد توجه قرار گیرد. تصمیم گیران و مدیران باید از طریق هماهنگ کردن تصمیمات و شرایط جامعه در ابعاد مختلف اقتصادی، کالبدی و اجتماعی تحقق پذیری مصوبات را بالا ببرند. در راستای این موضوع شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در تاریخ ۱۴۰۱/۰۶/۲۱، ضوابط خاص مربوط به احداث بنا در بافت فرسوده شهر تهران را مورد بازنگری قرار داد. این ضوابط پیشتر در شورای عالی در بند ۱۵-۲ مصوبه مورخ ۱۳۹۸/۰۲/۳۰ به تصویب رسیده بود اما شورای عالی در این بازنگری با لحاظ کردن مجموعه ای از سیاست های تشویقی سعی در سرعت بخشیدن به روند نوسازی داشته است. لیکن مطالعه پیش رو با هدف بررسی نظر و پیشنهادهای کارشناسان امور شهری در رابطه با تاثیر مصوبه مذکور بر بافت فرسوده منطقه ۱۵ شهر تهران (خاوران) انجام شده است. این پژوهش با به کارگیری روش کیفی و با تمرکز بر تحلیل تماتیک (Thematic Analysis) انجام گرفت و داده ها با روش مصاحبه نیمه ساخت یافته از طریق مصاحبه فردی با ۴ تن از اساتید دانشگاه تهران و ۲ کارشناس حمل ونقل شهرداری تهران و ۲ پژوهشگر مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران گردآوری شد و در تحلیل داده ها از نرم افزار MAXQDA استفاده شد. بر پایه نتایج حاصل از تحلیل داده های کیفی، ۵۱ کد و ۱۳ تم یا الگو استخراج گردید. مهم ترین دغدغه کارشناسان در مورد ضوابط این مصوبه مسئله پارکینگ است که علاوه بر تشریح نظرات خود در مورد نتایج ضوابط پارکینگ، راهکارهای پیشنهادی خود را نیز در ابعاد مختلف اقتصادی و کالبدی مطرح کردند. در پایان با داشتن نیم نگاهی به کیفیت زندگی شهروندان سیاست های تشویقی و تخفیف در الزامات بافت را ابزار مناسبی برای حل مشکلات بافت فرسوده دانستند و همه بر یک موضوع اتفاق نظر داشتند و آن بهبود شرایط اقتصادی کشور بود.

کلیدواژه ها:

نوسازی بافت فرسوده ، تحقیق کیفی ، تحلیل تماتیک