بررسی تاثیر ترکیب پرکننده های Fe۲O۳ /Fe۳O۴ بر کاهش سطح مقطع راداری کامپوزیت در باند X

این پژوهش به ساخت و ارزیابی جاذب های سبک وزن راداری از جنس کامپوزیت اپوکسی حاوی مخلوط مساوی (۵۰/۵۰) پودرهای Fe۳O۴ و Fe۲O۳ پرداخته است. نمونه ها با سه درصد وزنی فریت (۰, ۳۷.۵ و ۷۵ درصد نسبت به رزین) ساخته شدند و عملکرد آنها در فرکانس های ۸ و ۹ گیگاهرتز (باند X) بررسی گردید. نتایج نشان داد که افزایش درصد فریت به طور سیستماتیک باعث بهبود عملکرد جذب می شود. بیشترین تلفات بازگشتی (-۴.۰۲ دسیبل) معادل کاهش حدود ۶۰ درصدی توان بازتابیده در نمونه حاوی ۷۵ درصد فریت و در فرکانس ۹ گیگاهرتز به دست آمد. این بهبود ناشی از افزایش تلفات مغناطیسی و تطابق امپدانس بهتر در اثر افزودن پرکننده است. وابستگی مثبت عملکرد به فرکانس نیز در تمام نمونه های حاوی فریت مشاهده شد. این یافته ها نشان می دهد که کامپوزیت های اپوکسی فریت با قابلیت تنظیم خواص از طریق تغییر درصد فریت، گزینه ای امیدبخش برای توسعه جاذب های راداری موثر و سبک در محدوده باند X هستند.

کلیدواژه ها:

کامپوزیت ، اپوکسی ، فریت ، جاذب ، تلفات بازگشتی ، سطح مقطع راداری