کاربرد مصالح نوین و سبز در پروژه های عمرانی شهرداری ها و تاثیر آن بر هزینه و دوام سازه ها

صنعت ساخت وساز شهری با چالش های فزاینده ای در زمینه مصرف بی رویه منابع طبیعی، انتشار گازهای گلخانه ای و تولید پسمودهای ساختمانی مواجه است. شهرداری ها به عنوان بازیگران کلیدی در توسعه زیرساخت های شهری، نقشی محوری در گذار به سوی روش های ساخت وساز پایدار ایفا می کنند. این مقاله با رویکرد مرور سیستماتیک، به بررسی جامع کاربرد مصالح نوین و سبز در پروژه های عمرانی شهرداری ها و تاثیر آن بر هزینه و دوام سازه ها می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری مصالحی نظیر بتن های بازیافتی، مواد مبتنی بر ضایعات پلاستیک و شیشه، کامپوزیت های الیاف شیشه، آسفالت های گرمادان، و پوشش های زیستی بر پایه منابع تجدیدپذیر، ضمن کاهش چشمگیر هزینه های چرخه عمر، دوام و عملکرد سازه ها را بهبود می بخشد. استفاده از رویکردهای ارزیابی مانند تحلیل هزینه چرخه عمر و روش های تصمیم گیری چندمعیاره، امکان انتخاب آگاهانه مصالح را با در نظر گرفتن ابعاد فنی، اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی فراهم می سازد. با این حال، موانعی همچون هزینه اولیه بالاتر، کمبود نیروی ماهر و نبود استانداردهای کافی، پذیرش گسترده این مصالح را با چالش مواجه کرده است. نتایج نشان می دهد که تدارکات عمومی پایدار و حمایت های سیاستی، نقشی کلیدی در تسهیل گذار به سوی استفاده از مصالح سبز در پروژه های شهرداری ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

مصالح نوین ساختمانی ، مصالح سبز ، پروژه های شهرداری ، هزینه چرخه عمر ، دوام سازه