بررسی تاثیر آموزش هنر بر افزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش هنر بر افزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان به روش تحلیلی‑مروری نگاشته شده است. در این مقاله، پس از مرور مبانی نظری مرتبط با مفاهیم اعتمادبه نفس، خودپنداره و نقش فعالیت های هنری در تحول شناختی‑عاطفی، یافته های مطالعات داخلی و بین المللی در دو دهه اخیر گردآوری، دسته بندی و به صورت نظام مند تحلیل شده است. مهم ترین یافته ها نشان می دهد که آموزش هنر از مسیرهای گوناگونی همچون تقویت خودکارآمدی ادراک شده، کاهش اضطراب عملکرد، ارتقاء مهارت های ارتباطی و فراهم آوری فرصت های موفقیت عینی، به طور معناداری باعث افزایش اعتمادبه نفس فراگیران می شود. همچنین، اثربخشی این آموزش در دوره های ابتدایی و متوسطه اول بیش از سایر مقاطع مشاهده شده و هنرهای تجسمی، نمایشی و موسیقی به ترتیب بیشترین تاثیر را داشته اند. بااین حال، کیفیت اجرا، مدت زمان مداخله و ویژگی های فردی دانش آموزان به عنوان متغیرهای تعدیل کننده نقش مهمی در شدت این تاثیر ایفا می کنند. نتیجه گیری نهایی آن است که گنجاندن برنامه های منظم و هدفمند آموزش هنر در برنامه درسی مدارس، نه تنها به رشد زیبایی شناختی، بلکه به پرورش سرمایه های روان شناختی پایدار در کودکان و نوجوانان کمک شایانی می کند. با وجود تایید فرضیه اصلی پژوهش، همچنان نیاز به مطالعات طولی و مداخلات کنترل شده با نمونه های بزرگ تر برای تعمیم پذیری بیشتر احساس می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش هنر ، اعتمادبه نفس ، خودکارآمدی ، دانش آموزان ، معلمان هنر