نقش حسابرسی داخلی در مدیریت ریسک های نوظهور ESG و اثر آن بر تقویت حاکمیت شرکتی

در سال های اخیر، افزایش نگرانی های جهانی درباره تغییرات اقلیمی، عدالت اجتماعی و ضرورت ارتقای شفافیت در ساختارهای حاکمیتی سبب شده است که ریسک های مرتبط با معیارهای محیط زیست، اجتماعی و حاکمیت (ESG) به یکی از موثرترین عوامل تعیین کننده پایداری سازمان ها و مزیت رقابتی آن ها تبدیل شود. بسیاری از سازمان ها برای پاسخ گویی به انتظارات سرمایه گذاران، تنظیم گران، جامعه و بازارهای سرمایه تلاش می کنند تا رویکردهای نوین مدیریت ریسک را در حوزه ESG توسعه دهند. با توجه به ماهیت پویا، پیچیده و نوظهور این ریسک ها، وجود سازوکاری مستقل برای پایش، ارزیابی و ارائه اطمینان بخشی ضروری است. در این میان، حسابرسی داخلی به عنوان بخشی از نظام حاکمیت شرکتی، نقشی اساسی در شناسایی ریسک های نوظهور، سنجش میزان اثربخشی کنترل های داخلی مرتبط با ESG و ارزیابی سطح انطباق سازمان با قوانین و استانداردهای جدید بر عهده دارد. این پژوهش که به صورت توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور نظام مند ادبیات انجام شده است، نقش حسابرسی داخلی را در مدیریت ریسک های نوظهور ESG و اثر آن بر تقویت حاکمیت شرکتی بررسی می کند.یافته های مقاله نشان می دهد که ادغام نظام مند ملاحظات ESG در برنامه های حسابرسی داخلی می تواند کیفیت گزارش دهی، شفافیت و پاسخ گویی را به طور قابل ملاحظه ای افزایش دهد. همچنین، حضور فعال حسابرسی داخلی در این حوزه موجب ارتقای تصمیم گیری مدیران، افزایش اعتماد ذی نفعان، کاهش احتمال بروز بحران های محیطی و اجتماعی و بهبود سازوکارهای کنترل حاکمیتی می شود. از سوی دیگر، تحلیل ها بیانگر آن است که توسعه چارچوب های حسابرسی مبتنی بر ESG، بهره گیری از فناوری های نوین و توانمندسازی حسابرسان داخلی می تواند اثربخشی حاکمیت شرکتی و تاب آوری سازمان را در برابر ریسک های نوظهور به شکل معناداری تقویت کند. در مجموع، مقاله نشان می دهد که حسابرسی داخلی نه تنها نقش نظارتی خود را در حوزه ESG ایفا می کند، بلکه می تواند به عنوان بازیگر کلیدی و شریک استراتژیک مدیریت در نهادینه سازی پایداری و تقویت حاکمیت شرکتی ایفای نقش نماید.

کلیدواژه ها:

حسابرسی ، حسابرسی ESG ، حاکمیت شرکتی