نقش تاب آوری ، تنظیم هیجانی و خودکارآمدی در پیش بینی فرسودگی تحصیلی دانش آموزان دختر

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تاب آوری ، تنظیم هیجانی و خودکارآمدی در پیش بینی فرسودگی تحصیلی دانش آموزان دختر انجام شد . روش پژوهش حاضر از نوع همبستگی بود . جامعه آماری این پژوهش تمامی دختران دانش آموز مقطع متوسطه دوم منطقه ۲۲ شهر تهران در سال تحصیلی ۰۵-۱۴۰۴ به تعداد ۱۱۸۰۰ نفر بودند که تعداد ۳۲۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند . این دانش آموزان به پرسشنامه های تاب آوری (دیویدسون و کونور ، ۱۹۹۱ )، تنظیم هیجانی (گراس ، ۲۰۰۰ )، و خودکارآمدی (شرر ، ۱۹۸۲ ) فرسودگی تحصیلی (سالملاآرو و همکاران ، ۲۰۰۲ ) پاسخ دادند . نتایج با استفاده از آزمون رگرسیون چندگانه در نرم افزار spss تجزیه و تحلیل گردید . نتایج حاصل از مدل آماری رگرسیون نشان داد از بین مولفه های مورد بررسی در پژوهش حاضر بین مولفه های مورد بررسی در پژوهش حاضر تنها مولفه های تنظیم هیجانی ، تنظیم هیجان و بازارزیابی شناختی ، خودکارآمدی و تاب آوری روانی بیشترین تاثیر را بر فرسودگی تحصیلی داشته است و قادر است ۵۱ درصد از واریانس را به درستی پیش بینی نمایند . یافته های پژوهش نشان داد که تاب آوری ، تنظیم هیجان و خودکارآمدی نقش موثری در کاهش فرسودگی تحصیلی ایفا می کنند و تقویت این منابع روان شناختی می تواند به بهبود عملکرد و سلامت روان دانش آموزان منجر شود . بنابراین ، مداخلات آموزشی و روانی که این مهارت ها را ارتقاء دهند ، از اهمیت ویژه ای برخوردارند .

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، تنظیم هیجانی ، خودکارآمدی ، فرسودگی تحصیلی .