ارائه چارچوب مدیریت ریسک استوار در زنجیره تامین برق منطقه ای در شرایط عدم قطعیت ژئوپلتیک (مطالعه موردی: وضعیت "نه جنگ و نه صلح" در شرکت برق منطقه ای گیلان)

بحران های ژئوپلتیک همواره با سناریوهای صفر و یک (جنگ یا صلح) همراه نیستند؛ بلکه وضعیت های خاکستری نظیر «آتش بس موقت» به دلیل ایجاد بلاتکلیفی استراتژیک، مدیریت زیرساخت های حیاتی انرژی را با چالش های پیچیده تری مواجه می کنند. این پژوهش با هدف ارائه چارچوبی برای مدیریت ریسک عملیاتی در زنجیره تامین شرکت برق منطقه ای گیلان در شرایط بحران های ژئوپلتیک (با تمرکز بر روابط ایران و آمریکا) تدوین شده است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی با رویکرد ارائه مدل مفهومی و مبتنی بر ۳۵ منبع معتبر است. در این مطالعه، از متدولوژی سیستم های نرم برای عارضه یابی زنجیره تامین در شرایط بلاتکلیفی استفاده شده و ریسک ها در سه لایه «تامین قطعات استراتژیک»، «پایداری عملیاتی پست های انتقال» و «ریسک های اقتصادی ناشی از تعلیق قراردادها» شناسایی شده اند. یافته ها نشان می دهد که در شرایط آتش بس موقت، استراتژی مدیریت ریسک باید از حالت «واکنشی» به حالت «استوار» و مبتنی بر فناوری های صنعت ۴.۰ (جهت مانیتورینگ از راه دور و کاهش وابستگی به نیروی انسانی در نقاط پرخطر) تغییر یابد. این مدل، تاب آوری شبکه برق انتقال را در برابر نوسانات ناگهانی ناشی از شکست احتمالی مذاکرات یا بازگشت تنش ها تضمین می کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت ریسک استوار ، تاب آوری زنجیره تامین ، عدم قطعیت ژئوپلتیک ، وضعیت «نه جنگ و نه صلح» ، زیرساخت های برق