واکاوی گالری های برگزیده تهران براساس شاخصه برندسازی گالری ها از نظر ماگنوش رش در دهه ۹۰

این مقاله با هدف واکاوی تطبیقی عملکرد برندسازی گالری های هنری شاخص تهران در دهه ۹۰ شمسی، بر مبنای چارچوب نظری ماگنوش رش تدوین شده است رش، کیوریتور و پژوهشگر، برندسازی یک گالری را فرآیندی فراتر از بازاریابی صرف می دارند و آن را به مثابه ساختاری پیچیده و چندلایه تعریف می کند که در آن هویت بصری، روایت سازی فرهنگی، شبکه سازی تخصصی و سرمایه نمادین در هم تنیده می شوند تا فضایی متمایز و معتبر و جذاب برای هنرمندان، کلکسیونرها و مخاطبان فرهیخته خلق کنند. هدف اصلی این مقاله این است که گالری های مورد نظر تهران در دهه مورد مطالعه تا چه میزان و با چه راهبردهایی شاخصه های برندسازی راش را محقق ساختند و این فرآیند چه تاثیری در موقعیت آنها در اکوسیستم هنری ایران داشته است. هدف پژوهش بررسی نظام مند استراتژی برندسازی گالری های منتخب تهران از جمله گالری های ویستا، آریا، مژده، طراحان آزاد، گلستان براساس مدل رش است. این ارزیابی به دنبال آن است که این گالری ها چگونه از طریق سیاست های برنامه ریزی شده موفق به ساختن هویتی منحصر به فرد، افزایش اعتبار نهادی و تثبیت جایگاه خود در بازار هنر ایران شده اند. رویکرد نظری مقاله، بر پایه برندسازی ماگنوش رش بنا شده است که هویت بصری و روایی متمایز، خلق و روایتی منسجم، خط مشی گالری و تداوم آن، کشف استعداد نو و رابطه بلند مدت، توانایی در ایجاد حلقه های از حامیان، کلکسیونرها منتقدان و علاقمندان کسب مشروعیت با برگزاری نمایشگاه های خاص است. این مقاله با روش کیفی و با رویکرد مطالعه موردی کتابخانه ای و گردآوری اطلاعات لازم از ۵ گالری معتبر پیش می رود یافته های اولیه نشان می دهد که این ۵ گالری آگاهانه یا ناخودآگاه بسیاری از اصول راش از جمله برند شدن گالری خود را بکار بسته اند. این مقاله در نهایت نشان می دهد که تطبیق این نظریه با بافت هنر ایران می تواند الگویی برای موفقیت گالری در فضای پرچالش به همراه باشد.

کلیدواژه ها:

واکاوی ، گالری های برگزیده تهران ، شاخصه های برندسازی ، ماگنوش رش.