تاثیر کاربرد ابزارهای آموزش دیجیتال بر خودکارآمدی تحصیلی و توسعه مهارت های شهروندی دیجیتال دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل عمیق تاثیرات کاربرد ابزارهای آموزش دیجیتال بر ارتقای سطح خودکارآمدی تحصیلی و توسعه مهارت های شهروندی دیجیتال دانش آموزان دوره ابتدایی با تاکید ویژه بر محیط آموزش در یک دبستان انجام پذیرفته است. در عصر فناوری اطلاعات، نهادهای آموزشی نیازمند اتخاذ رویکردهای نوینی هستند تا دانش آموزان را برای حضور مسئولانه و آگاهانه در فضاهای مجازی و شبکه های ارتباطی آماده سازند. این مقاله مروری تلاش می کند تا با تکیه بر ادبیات نظری و بررسی نظام مند پیشینه پژوهش های مرتبط، ابعاد و زوایای پنهان و آشکار این تاثیرگذاری را تبیین نماید. محیط آموزشی و فضای یادگیری در مدارس به دلیل ویژگی های خاص روان شناختی و تربیتی، نیازمند طراحی دقیق و هدفمند برنامه های آموزشی است تا ابزارهای دیجیتال به جای ایجاد وابستگی های مضر، به توانمندسازی و ارتقای اعتماد به نفس تحصیلی منجر گردند. نتایج این بررسی جامع نشان می دهد که ادغام هدفمند فناوری های نوین در فرآیند تدریس، انگیزه درونی و باور دانش آموزان به توانایی های یادگیری خود را به شدت افزایش می دهد و یادگیری را معنادارتر می سازد. علاوه بر این، آموزش مستقیم و غیرمستقیم اصول رفتار اخلاقی، حفظ حریم خصوصی و تفکر انتقادی از طریق این ابزارها، مهارت های اساسی شهروندی دیجیتال را در نسل آینده به صورت ریشه ای نهادینه می سازد. در نهایت، این پژوهش پیشنهادهایی را برای مدیران و سیاست گذاران آموزشی به منظور استفاده بهینه از قابلیت های فناوری در جهت پرورش شهروندانی آگاه، مسئولیت پذیر و دارای خودباوری علمی بالا در سطح مدارس پایه ارائه می نماید.

کلیدواژه ها:

ابزارهای آموزش دیجیتال ، خودکارآمدی تحصیلی ، شهروندی دیجیتال ، دبستان ، فناوری آموزشی