رابطه تاب آوری با سلامت روان دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی شیراز

پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش شناسی، از نوع توصیفی-همبستگی (Descriptive-Correlational) است. در این طرح، محقق به دنبال تبیین رابطه میان متغیرها (تاب آوری و سلامت روان) در بستر جامعه آماری موجود است، بدون آنکه متغیرهای مستقل توسط محقق دستکاری شوند.جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز می باشد. به منظور تعیین حجم نمونه، تعداد ۴۰۰ نفر برآورد گردید. جهت انتخاب این تعداد، از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای استفاده شد تا ضمن رعایت اصول تصادفی بودن، تنوع دانشجویان رشته های مختلف در نمونه لحاظ گردد.در این پژوهش برای جمع آوری داده ها از ابزارهای استاندارد زیر استفاده شد:• پرسشنامه تاب آوری کانر-دیویدسون (CD-RISC): این پرسشنامه که در سال ۲۰۰۳ تدوین شده است، یکی از معتبرترین ابزارهای سنجش سطح تاب آوری در حوزه ی روان شناسی است.• پرسشنامه سلامت روان (SCL-۲۵): این ابزار که شامل ۲۵ گویه است، برای سنجش و غربالگری وضعیت سلامت روان و شناسایی مولفه های مرتبط با آن مورد استفاده قرار گرفت.پس از جمع آوری داده ها و ورود آن ها به نرم افزار آماری (نظیر SPSS)، تحلیل داده ها در دو سطح انجام پذیرفتنتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که بین تاب آوری و سلامت روان دانشجویان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بر اساس یافته های جدول، ضریب همبستگی بین تاب آوری و سلامت روان دانشجویان برابر با r=۰.۶۷ بود که در سطح ۰.۰۰۰۱ معنادار شده است. بنابراین، فرضیه اول پژوهش مبنی بر وجود رابطه معنادار بین تاب آوری و سلامت روان دانشجویان تایید می شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، سلامت روان ، شیراز