پیش بینی نشخوار فکری بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه و خودتنظیمی

هدف پژوهش حاضر پیش بینی نشخوار فکری بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه و خودتنظیمی بود. این مطالعه به روش توصیفی همبستگی انجام شد و۳۰۰ نفر از افراد بزرگسال بالای ۱۸ سال ساکن مشهد به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه خودتنظیمی بوفارد، پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ و پرسشنامه نشخوار فکری نولن هوکسما و روما استفاده شد. داده ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون و همچنین تحلیل رگرسیون توسط نرم افزار SPSS-۲۷ تجزیه وتحلیل گردید. نتایج نشان داد. نشخوار فکری با همه حوزه های پنج گانه طرحواره های ناسازگار اولیه دارای رابطه مستقیم و معنی دار بوده است، اما با خودتنظیمی رابطه معنی داری نداشته است. همچنین خودتنظیمی با حوزه بریدگی و طرد، حوزه دیگر جهتی، حوزه اختلال در خودمختاری، حوزه بازداری و احتیاط و حوزه محدودیت ها رابطه معکوس نشان داده است. خودتنظیمی در کنار پنج حوزه طرحواره، نشخوار فکری نمونه مورد پژوهش را به میزان ۳۶ درصد پیش بینی کرده است. خودتنظیمی و حوزه دیگر جهتی قادر به تبیین نشخوار فکری نبوده اند، در صورتی که حوزه های بازداری و احتیاط، بریدگی و طرد و اختلال در خودمختاری و عملکرد قادر به تبیین نشخوار فکری بوده اند. طرحواره های ناسازگار اولیه نقش برجسته تری در تبیین نشخوار فکری ایفا می کنند و خودتنظیمی نیز به عنوان یک عامل محافظتی می تواند تا حدی مانع از بروز یا تداوم آن شود. این پژوهش با نشان دادن پیوند های کلیدی بین نشخوار فکری، طرحواره های ناسازگار اولیه و خودتنظیمی، ابزار های مفهومی و عملی برای درک بهتر، پیشگیری و درمان نشخوار فکری را در اختیار متخصصان سلامت روان و افراد علاقه مند قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

نشخوار فکری ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، خودتنظیمی