اصول و شاخص های شهر دوستدار کودک (شهر کرمانشاه)

شهر دوستدار کودک مفهومی است که بر پایه ی منشور حقوق کودک سازمان ملل متحد و ابتکار یونیسف شکل گرفته است. این رویکرد بر ضرورت حضور و مشارکت فعال کودکان در تمامی فرایندهای شهری از طراحی فضا تا سیاست گذاری تاکید دارد. در این مقاله تلاش شده است تا، اصول ویژگی ها و الزامات تحقق شهر دوستدار کودک بررسی شود و راهکارهایی برای اجرای آن در شهرهای ایران به ویژه کرمانشاه ارائه گردد. به طور کلی بررسی آراء اندیشه های صاحب نظران و تجارب جهانی مرتبط با موضوع پژوهش نشان می دهد که ایمنی و امنیت، دسترسی به تسهیلات و خدمات اساسی مناسب، مشارکت و ارزش دادن به کودکان، وجود محیط های بازی و تفریح کودکان، وجود و دسترسی مناسب به فضاهای سبز و طبیعی، کاهش ترافیک و وجود حمل و نقل عمومی و مسیرهای پیاده و دوچرخه مناسب و وجود بستر مناسب جهت یادگیری و توسعه کودکان از مهم ترین شاخص های شهر دوستدار کودک هستند. شاخص های شهر دوستدار کودک در کرمانشاه گویه های بستر مناسب جهت یادگیری و خلاقیت کودکان به ویژه در فضاهای عمومی و مسیرها شادی آور برای بازی، آموزش و سلامت جسمی و روحی کودک و مشارکت کودکان در تصمیم گیری ها خیلی بد شاخص های ایمنی و امنیت، دسترسی به تسهیلات فعالیت ها و خدمات اساسی، مشارکت و ارزش دهی به کودکان، ایجاد و طراحی محیط های تفریحی و سرگرمی گزینه بد و شاخص های دسترسی به طبیعت و فضای سبز، دسترسی و ارتباطات مناسب در محیط، وجود محیط سالم و جمع آوری زباله ها و عاری از آلاینده ها گزینه متوسط بوده است. در پایان راهکارهای پیشنهادی جهت دستیابی به شهر دوستدار کودک ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

شهر دوستدار کودک ، شهر کرمانشاه