پیش بینی نوموفوبیا بر اساس خودآگاهی، تحمل ابهام و اضطراب اجتماعی در دانشجویان

این پژوهش با هدف پیش بینی نوموفوبیا بر اساس خودآگاهی، تحمل ابهام و اضطراب اجتماعی در دانشجویان انجام شد. جامعه آماری شامل دانشجویان موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی زند در شیراز در سال ۱۴۰۴ بود. حجم نمونه ۳۰۰ نفر از این افراد بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه نوموفوبیا یلدریم و کوریا، پرسشنامه تحمل ابهام مکلین، پرسشنامه خودآگاهی کوپر و پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانور بود. داده ها با استفاده از روش تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان و نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که خودآگاهی، تحمل ابهام و اضطراب اجتماعی در مجموع ۳۵ درصد از واریانس نمرات نوموفوبیا را تبیین می کنند. طبق نتایج به دست آمده تحمل ابهام به صورت منفی و معنادار، خودآگاهی به صورت منفی و معنادار و اضطراب اجتماعی به صورت مثبت و معنادار قادر به پیش بینی نوموفوبیا در دانشجویان شرکت کننده می باشند (P>۰/۰۰۳). بنابراین مهارت های خودآگاهی، تقویت توانایی تحمل شرایط نامطمئن و کاهش اضطراب اجتماعی می تواند در پیشگیری و کاهش نوموفوبیا نقش موثری ایفا کند.

کلیدواژه ها:

نوموفوبیا ، خودآگاهی ، تحمل ابهام ، اضطراب اجتماعی