هم آفرینی هوش مصنوعی و معمار: از طراحی مولد تا معماری تطبیقی در عصر یادگیری عمیق

کاربرد هوش مصنوعی در معماری، این رشته را از قلمروی انحصاری شهود و خلاقیت انسانی به عرصه ای از هم آفرینی انسان-ماشین تبدیل کرده است. این مقاله با مرور نظام مند مبانی نظری، پیشینه ی پژوهشی و تحلیل داده های تجربی در شش حوزه ی طراحی مولد، بهینه سازی عملکردی، تحلیل زمینه، شناسایی الگوهای رفتاری، شبیه سازی و شخصی سازی فضاها نشان می دهد که هوش مصنوعی توانسته است در تولید گزینه های متنوع، بهینه سازی مصرف انرژی و شخصی سازی فضاها در سطحی قابل رقابت با معماران انسانی عمل کند. نتیجه گیری اصلی آن است که آینده ی معماری در گرو طراحی مدل های هم آفرینی است که در آن هوش مصنوعی وظایف محاسباتی و هوش انسانی وظایف قضاوت کیفی، خلق معنا و ارزشیابی زمینه را بر عهده می گیرند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در معماری ، طراحی مولد ، شبکه های عصبی مولد تخاصمی ، بهینه سازی عملکرد ، معماری تطبیقی ، هم آفرینی انسان-ماشین ، یادگیری ماشین ، طراحی مبتنی بر داده