مهندسی شهرسازی در عصر یکپارچگی و پایداری: تلفیق توسعه فشرده، حمل و نقل عمومی، زیرساخت سبز، مسکن ارزان قیمت و مدل سازی اطلاعات شهر
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 58
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CIVILCONFE02_030
تاریخ نمایه سازی: 20 تیر 1405
چکیده مقاله:
مهندسی شهرسازی به عنوان یک حوزه میان رشته ای و کاربردی، پلی است میان برنامه ریزی شهری، طراحی شهری، مهندسی عمران و مهندسی محیط زیست که هدف آن برنامه ریزی، طراحی، ساخت و مدیریت فضاهای شهری با رویکردی یکپارچه، پایدار و انسان محور است. در عصری که بیش از نیمی از جمعیت جهان در شهرها سکونت دارند، مهندسی شهرسازی نقشی حیاتی در کاهش نابرابری ها، ارتقای کیفیت زندگی و افزایش تاب آوری ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی تحول پارادایم های مهندسی شهرسازی و ارائه چارچوبی یکپارچه از هشت محور اصلی شامل برنامه ریزی کاربری زمین و توسعه فشرده، حمل و نقل پایدار و توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی، زیرساخت سبز و طراحی حساس به آب، مسکن ارزان قیمت و محله های مختلط، طراحی شهری انسان-محور و فضاهای عمومی با کیفیت، تاب آوری اقلیمی و مدیریت مخاطرات، مهندسی ارزش و بهینه سازی هزینه ها، و مدل سازی اطلاعات شهر و دوقلوی دیجیتال تدوین شده است. مرور پیشینه پژوهش در چهار نسل نشان می دهد که مهندسی شهرسازی از برنامه ریزی ایستا و خودرو-محور به سمت برنامه ریزی پویا، یکپارچه و انسان-محور تکامل یافته است. تحلیل داده های تجربی حاصل از پژوهش های میدانی متعدد حاکی از آن است که شهرهای فشرده با تراکم بالای ۵۰ نفر در هکتار، سرانه مصرف انرژی حمل و نقل کمتر از ۲۰ مگاژول بر نفر در روز دارند. توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی سفر با خودرو را ۳۰ درصد کاهش می دهد. محله های قابل پیاده روی شاخص توده بدنی ساکنان را ۲/۵ واحد کاهش می دهند. زیرساخت سبز هزینه هر گالن کاهش رواناب را از ۲۵ دلار به ۴ دلار کاهش می دهد. بام های سبز دمای سطح را تا ۲۵ درجه سانتی گراد خنک تر نگه می دارند. بازآفرینی فضاهای عمومی ارزش املاک مجاور را ۱۰۳ درصد افزایش داده است. نابرابری شدید در دسترسی به فضای سبز بین محله های کم درآمد و پردرآمد وجود دارد. همه گیری کووید-۱۹ اهمیت فضاهای باز عمومی را آشکار ساخت. باوجود پیشرفت ها، قطبی شدن فضا، کمبود بودجه و ضعف هماهنگی، چالش های جدی هستند. این مقاله با ارائه یک چارچوب نظری و تحلیل داده های معتبر، نشان می دهد که مهندسی شهرسازی نیازمند تلفیق دانش علمی با حساسیت اجتماعی است. در پایان، پیشنهادهای تئوری شامل تدوین نظریه یکپارچه، پیشنهادهای کاربردی شامل الزام طرح های فشرده و مکانیسم های تامین مالی نوآورانه، و پیشنهادهای پژوهشی شامل توسعه الگوریتم های بهینه سازی چندهدفه و ارزیابی اثرات طولی ارائه شده است.
کلیدواژه ها:
مهندسی شهرسازی ، توسعه فشرده ، حمل و نقل عمومی ، زیرساخت سبز ، مسکن ارزان قیمت ، محله قابل پیاده روی ، تاب آوری اقلیمی ، مدل سازی اطلاعات شهر
نویسندگان
علیرضا محمودی فرد
دکترای حرفه ای هوش مصنوعی و مدرس دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران
سید محمدرضا حسینی علی آباد
استاد دانشگاه های ملی و بین المللی، گروه مجموعه مدیریت، علوم پایه و مهندسی