عناصر گازی هوشمند: از ذخیره سازی انرژی و جداسازی با مواد متخلخل تا حسگری زیستی و کاتالیزورهای پیشرفته
محل انتشار: دومین کنفرانس ملی فناوری ها و دستاوردهای نوین در علوم مهندسی کامپیوتر، مهندسی برق و مهندسی پزشکی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 131
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CEMENFCONF02_051
تاریخ نمایه سازی: 20 تیر 1405
چکیده مقاله:
عناصر گازی به عنوان یکی از بنیادی ترین حالت های ماده، در دهه های اخیر فراتر از قوانین کلاسیک ترمودینامیک، به عرصه ای میان رشته ای و نوآورانه وارد شده اند. این مقاله با هدف بررسی نظام مند کاربردهای نوین عناصر گازی در حوزه های ذخیره سازی انرژی، جداسازی گازها، زیست پزشکی، حسگری و علم مواد تدوین شده است. مبانی نظری شامل قوانین گازهای ایده آل، نظریه جنبشی، پدیده جذب سطحی و نفوذ در محیط های متخلخل تشریح شده و پیشینه پژوهش از کارهای کلاسیک بویل و آووگادرو تا مطالعات معاصر در زمینه چارچوب های آلی-فلزی و غشاءهای پلیمری مرور گردیده است. داده های تجربی گردآوری شده از پژوهش های معتبر نشان می دهد که با استفاده از مواد متخلخل پیشرفته مانند MOFها و زئولیت ها می توان هیدروژن و متان را با چگالی انرژی بالا ذخیره کرده و گازهایی مانند دی اکسید کربن را با گزینش پذیری قابل توجهی از گاز طبیعی جدا نمود. در حوزه انرژی، پیل های سوختی غشاء پلیمری با استفاده از هیدروژن به عنوان عنصر گازی، بازده الکتریکی بیش از ۶۰ درصد و چگالی توان تا ۱.۲ وات بر سانتی متر مربع نشان داده اند. در زیست پزشکی، حباب های گازی پرفلوئوروکربن به عنوان عامل های کنتراست در تصویربرداری فراصوت با شدت سیگنال ۲۸ دسی بل بیشتر از بافت زمینه عمل کرده و سامانه های دارورسانی مبتنی بر حباب، کاهش ۶۵ درصدی حجم تومور را در مدل های حیوانی موجب شده اند. همچنین گازotransmitterهایی مانند نیتریک اکساید و هیدروژن سولفید نقش کلیدی در تنظیم جریان خون و محافظت عصبی ایفا می کنند. داده های حسگرهای گازی مبتنی بر گرافن و دی سولفید مولیبدن نشان دهنده حد تشخیص تا چند قسمت در میلیارد برای گازهای سمی مانند دی اکسید نیتروژن و آمونیاک است. نتایج حاصل از آنالیز داده های پیشین حاکی از آن است که با طراحی دقیق ساختار حفرات در مقیاس زیرنانومتر و عامل دار کردن سطوح داخلی، می توان ظرفیت جذب و گزینش پذیری عناصر گازی را تا حد بسیار زیادی بهبود بخشید. این مقاله با ارائه چارچوبی یکپارچه از مبانی تئوریک، داده های تجربی و کاربردهای عملی، نشان می دهد که عناصر گازی یک پارادایم اصلی در مهندسی مواد و سامانه های پیشرفته هستند و می توانند به راه حل های عملی برای چالش های ذخیره سازی انرژی پاک، تشخیص زودهنگام بیماری ها و پایش آلاینده های محیط زیستی منجر شوند.
کلیدواژه ها:
عناصر گازی ، چارچوب های آلی-فلزی ، جداسازی گازها ، پیل سوختی هیدروژنی ، حباب های گازی تصویربرداری ، گازوترانسمیترها ، حسگرهای گازی نانوساختار ، غشاءهای پلیمری
نویسندگان
علیرضا محمودی فرد
دکترای حرفه ای هوش مصنوعی و مدرس دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران
سید محمدرضا حسینی علی آباد
استاد دانشگاه های ملی و بین المللی، گروه مجموعه مدیریت، علوم پایه و مهندسی