بررسی تاثیر مالکیت نهادی بر ارتباط میان درماندگی مالی و تاخیر گزارش حسابرسی در شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

پژوهش حاضر، بررسی تاثیر درماندگی مالی بر تاخیر گزارش حسابرسی با تاکید بر نقش تعدیل گر مالکیت نهادی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از منظر روش گردآوری و تحلیل داده ها، توصیفی- همبستگی و از نوع پس رویدادی است. جامعه آماری پژوهش را شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران تشکیل می دهند که با استفاده از روش نمونه گیری حذف سیستماتیک، تعداد ۹۳ شرکت به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. داده های پژوهش برای یک دوره پنج ساله، از سال ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۳ گردآوری شد و برای آزمون فرضیه ها از مدل رگرسیون چندمتغیره با رویکرد داده های تابلویی (پانل دیتا) استفاده گردید. نتایج حاصل از آزمون فرضیه اول نشان داد که درماندگی مالی تاثیر مثبت و معناداری بر تاخیر گزارش حسابرسی دارد؛ به عبارت دیگر، با افزایش مشکلات و درماندگی مالی شرکت ها، زمان ارائه گزارش حسابرسی طولانی تر می شود. همچنین، یافته های مربوط به فرضیه دوم حاکی از آن است که مالکیت نهادی این رابطه را تعدیل می کند؛ بدین معنا که حضور سهامداران نهادی به عنوان یک مکانیزم نظارتی کارآمد، از شدت اثر مثبت درماندگی مالی بر تاخیر گزارش حسابرسی می کاهد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که شرکت های دارای بحران مالی تمایل به تاخیر در انتشار اخبار بد دارند که این امر فرآیند حسابرسی را طولانی می کند؛ اما سهامداران نهادی با اعمال فشار و نظارت بیشتر بر مدیریت، موجب تسریع در فرآیند حسابرسی و کاهش تقارن اطلاعاتی حتی در شرایط درماندگی مالی می شوند.

کلیدواژه ها:

درماندگی مالی ، تاخیر گزارش حسابرسی ، مالکیت نهادی.