نقد و بررسی عناصر اجتماعی با دید رئالیستی در آثار فریبا وفی (با تکیه بر سه رمان «پرنده من»، «ترلان» و «رویای تبت»)

فریبا وفی به عنوان یک نویسنده واقع گرا شناخته می شود؛ به شکلی که شخصیت ها، حوادث فرعی و اصلی، گفت وگوها، فضاسازی و دیگر عناصر داستانی آثار او در خدمت مکتب رئالیسم هستند. وفی به عنوان یک نویسنده برجسته سعی می کند با در نظر گرفتن مسائل و مشکلات انسان های جامعه ای که خود در آن زندگی می کند، شخصیت ها و دیگر عناصر داستانی خود را پدید آورد. شخصیت ها و به خصوص قهرمانان داستان های وفی مانند آثار رئالیستی (که نه بر روی فرد، بلکه بر روی اجتماع تمرکز دارد)، فردی مشخص، غیرعادی یا عجیب متفاوت با اشخاص معمولی نیست. بلکه قهرمان داستان های آثار او فردی از طبقه ی متوسط یا کارگر است که تب و تاب های درون او همان دغدغه های انسان معاصر است. درونمایه آثار فریبا وفی را مسائلی مانند: بحران هویت، وضعیت زنان در جامعه مرد محور، فقر اقتصادی و فرهنگی و… شکل می دهند. آثار عموما روایت گر احساسات و عواطف و افکار، ناکامی ها، شادی ها و لذات، دلتنگی ها و افسردگی های زنان است. در واقع، وفی در نگارش آثار خود پایبند عناصر سبک رئالیسم است و شخصیت ها، نوع روایت، حوادث و تمامی ارکان داستانی آثار او را می توان از این منظر بررسی نمود. از این نظر، پژوهش حاضر به بررسی عناصر اجتماعی در سه رمان برجسته فریبا وفی (پرنده من، ترلان و رویای تبت) می پردازد. در پژوهش حاضر از روش اسنادی و کتابخانه ای استفاده شده است. این روش در شاخه روش های غیرمزاحم و غیرواکنشی قرار می گیرد.