ارزیابی کارایی پایگاه های داده بارش برای حوضه های آبریز کوچک (مطالعه موردی: حوضه آبریز کارده)

پایگاه های داده بارش یکی از منابع ارزشمند برای تامین داده در مناطقی هستند که دارای کمبود اطلاعات مشاهداتی می باشند. با این وجود، کارایی اطلاعات دریافتی از این پایگاه ها معمولا در مقیاس های بزرگ مورد ارزیابی قرار گرفته است. از این رو در مطالعه حاضر، عملکرد سه پایگاه داده بارش شامل GPCC، MSWEP و TerraClimate در تخمین بارندگی ماهانه در حوضه آبریز کارده مورد ارزیابی قرار گرفته است. بدین منظور، داده های بارش شش ایستگاه زمینی فعال در منطقه گردآوری و با داده های ماهانه این سه پایگاه طی یک دوره زمانی۳۰ ساله از ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۹ مقایسه شدند. برای تحلیل دقت این پایگاه داده ها از چهار شاخص آماری شامل ریشه میانگین مربعات خطا (RMSE)، ضریب کارایی نش-ساتکلیف (NSE)، ضریب تعیین (R^۲) و ضریب باقی مانده (CRM) استفاده شد. همچنین به منظور تبیین دقیق تر نتایج، از نمودارهای عنکبوتی برای بررسی همبستگی ماهانه، نمودارهای جعبه ای برای مقایسه توزیع شاخص ها و نمودار تیلور برای تحلیل ترکیبی خطا و انحراف معیار استفاده گردید. نتایج حاصل نشان داد که مقدار شاخص های ارزیابی پایگاه داده GPCC شامل RMSE، CRM، NSE و R^۲ برای متوسط حوضه آبریز کارده به ترتیب ۵۱/۷، ۰۷/۰-، ۷۱/۰ و ۷۴/۰ می باشد که بالاترین همخوانی را با داده های مشاهداتی داشته و عملکرد بهتری نسبت به دو پایگاه دیگر ارائه داده است. پایگاه داده MSWEP عملکرد متوسط و قابل قبول داشت، در حالی که TerraClimate در بازنمایی ویژگی های آماری بارش منطقه از دقت کمتری برخوردار بود. براین اساس، استفاده از داده های پایگاه GPCC برای مطالعات بارش در مقیاس حوضه ای در حوضه آبریزکارده پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

بارش ، حوضه کارده ، GPCC ، MSWEP ، Terraclimate