تحلیل انتقادی ادله نقلی نکوهش فرزندآوری و تبیین معنای حقیقی آن

در متون دینی، فرزندآوری همواره مورد توجه و تشویق بوده، اما برخی گزاره ها ظاهرا به نکوهش آن پرداخته و با دیگر ادله در تعارض به نظر می رسند. نظر به اهمیت موضوع فرزندآوری و ازدیاد نسل و همچنین ضرورت رفع تعارضات درون دینی، بررسی و تبیین معنای دقیق ادله نقلی نکوهش فرزندآوری و تعیین تکلیف این تعارضات ضروری به نظر می رسد. پرسش اصلی پژوهش آن است که معنای حقیقی ادله نقلی نکوهش فرزندآوری چیست و چه نقدهایی بر تفسیر تحدید نسل از این ادله وارد است. فرضیه تحقیق این است که ادله نقلی در این زمینه تعارض واقعی ندارند و گزاره های به ظاهر نکوهش کننده فرزندآوری، در حقیقت در مقام مذمت آن نیستند. هدف اصلی پژوهش، تبیین معنای متون دینی مورد نظر و رفع تعارض ظاهری آن ها از طریق نقد ادله نکوهش فرزندآوری است. هدف فرعی نیز، زدودن موانع درون دینی برای ترویج فرزندآوری می باشد. برای دستیابی به اهداف این پژوهش نظری و مساله محور که درپی توسعه دانش موجود است، داده ها به روش کتابخانه ای و با تمرکز بر متون حدیثی و تفسیری گردآوری شد. در مرحله بعد، این داده ها با بهره گیری از تحلیل های نقلی و عقلی و مقایسه با دیگر شواهد مرتبط، تجزیه و تحلیل شد. نتایج پژوهش حاکی نشان می دهد که انگاره نکوهش فرزندآوری در ادله نقلی، ناشی از عدم تعمق در معنای واژگانی چون بلاء و آزمون الهی، خلط علت تامه با علت اعدادی و غفلت از سیاق روایات است. با تبیین این ملاحظات، آشکار می گردد که ادله نقلی یادشده، دلالتی بر مذمت فرزندآوری ندارند.

کلیدواژه ها:

تعارض احادیث ، تحدید نسل ، ازدیاد نسل ، فرزندآوری ، تحلیل متنی