اثر پارامترهای جوشکاری بر جذب انرژی و حالت شکست در جوشکاری مقاومتی نقطه ای فولادهای خودرویی DP و HSLA
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 28
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JWSTI-12-1_010
تاریخ نمایه سازی: 16 تیر 1405
چکیده مقاله:
در این پژوهش اثر شدت جریان جوشکاری (۹ و ۱۰ کیلوآمپر) و زمان نگه داری (۵ و ۴۰ سیکل) بر میزان جذب انرژی و حالت شکست اتصال ناهمسان دو فولاد DP۵۹۰ و HSLA۴۴۰ در فرایند جوشکاری مقاومتی نقطه ای بررسی شد. فرایند جوشکاری مقاومتی نقطه ای در ۴ پالس، زمان های نگه داری ۵ و ۴۰ سیکل و جریان جوشکاری ۹ و ۱۰ کیلوآمپر انجام شد. به منظور بررسی خواص کششی نمونه ها آزمون کشش با نرخ ۱ میلی متر بر دقیقه انجام شد. همچنین بررسی سطح شکست با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی انجام گرفت. نتایج نشان داد که تغییر جریان از ۹ به ۱۰ کیلوآمپر در زمان نگه داری ۵ سیکل باعث افزایش حدود ۱ کیلونیوتنی بار بیشینه شد، اما در زمان نگه داری ۴۰ سیکل تغییر جریان موجب کاهش حدود ۱٫۶ کیلونیوتنی بار بیشینه گردید؛ بنابراین نقش جریان محدود و وابسته به اشباع قطر دکمه جوش است. در مقابل، افزایش زمان نگه داری از ۵ به ۴۰ سیکل بیشترین اثر را داشته و جذب انرژی را تا حدود ۲۱۷ ژول افزایش داد. تحلیل حالت شکست نیز نشان داد که نمونه های دارای زمان نگه داری بیشتر عمدتا دچار شکست بیرون کشیدگی (PF) شده و انرژی جذب شده بسیار بالاتری نسبت به شکست بین سطحی (IF) داشتند. در مجموع، نتایج نشان می دهد که کنترل سرمایش از طریق افزایش زمان نگه داری، موثرترین عامل در افزایش انرژی جذب شده و تغییر حالت شکست در اتصالات DP۵۹۰/HSLA۴۴۰ است.
کلیدواژه ها:
Resistance spot welding ، Fracture mode ، Energy absorption ، Advanced high-strength steels ، Automotive steels. ، جوشکاری مقاومتی نقطه ای ، حالت شکست ، جذب انرژی ، فولادهای پیشرفته ، فولادهای خودرویی.
نویسندگان
امیرسیاوش مجاور
School of Metallurgy and Materials Engineering, Iran University of Science and Technology.
سعید شبستری
School of Metallurgy and Materials Engineering, Iran University of Science and Technology.
روح اله عشیری
School of Metallurgy and Materials Engineering, Iran University of Science and Technology.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
