ارتباطات بین قومیتی در محیط های چندفرهنگی: مطالعه حساسیت بین فرهنگی قوم بلوچ و فارس در شهر کرمان

در ایران، قوم فارس غالب و قوم بلوچ، جزو قوم های حاشیه ای است. در استان کرمان به دلیل داشتن مرز و فرهنگ مشترک در جنوب آن با بلوچستان، میان دو قومیت همواره مراودات سیاسی و همزیستی وجود داشته است؛ بنابراین مسئله این پژوهش، چگونگی حساسیت بین فرهنگی میان این دو قوم در شهر کرمان است. این مطالعه با ابزار مصاحبه، روش تحلیل مضمون و با مدل حساسیت های بین فرهنگی بنت انجام شده است. نمونه این پژوهش ۱۳ دانشجوی بلوچ ساکن کرمان و ۱۰ دانشجوی کرمانی بوده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که دامنه حساسیت بین فرهنگی قوم قارس و بلوچ، پیش از تعامل دو قوم، در بعد قوم مداری بوده اما پس از افزایش ارتباطات بین فرهنگی، کلیشه ها شخصیت محور شدند. یافته ها نشان داد انگاره حاشیه نشینی قوم بلوچ از حوزه سیاسی به کلیشه ای هویتی-فرهنگی بدل شده است. همچنین اصطکاک فرهنگی و انگاره های منفی درباره بلوچ، صرفا موجب گرایش درون گروهی نمی شود، بلکه این احساس تبعیض، هماهنگ شدن با جامعه میزبان با حذف هویت فرهنگی برای تجربه نکردن حمله به ارزش های خود را نیز در پی دارد. همچنین، گروه قومی بلوچ هویت خود را به دلیل درک نابرابری های اجتماعی زیر سوال می برد، درحالی که قوم فارس برای اقتباس فرهنگی این کار را انجام می دهد و بدین گونه قوم بلوچ به پذیرش تبعیض مبنی بر روایات کلیشه ای دریافت شده بر اساس ادراک قوم فارس، درباره خود رسیده است. این پژوهش نتیجه می گیرد که افزایش ارتباطات بین فرهنگی، کاهش نابرابری های اجتماعی و تغییر سیاستگذاری قومی منجر به کاهش حساسیت های بین فرهنگی می شود.

کلیدواژه ها:

ارتباطات بین فرهنگی ، حساسیت بین فرهنگی ، قوم بلوچ ، قوم فارس ، کرمان