مطالعه جامعه شناختی عوامل توسعه نیافتگی استان اردبیل

تحقق توسعه و کاهش نابرابری های منطقه ای از اولویت های بنیادین در کشورهای درحال توسعه به شمار می رود. عدم توازن در فرایند توسعه میان مناطق مختلف، منجربه ایجاد شکاف های ساختاری و تشدید نابرابری های منطقه ای می گردد که خود سدی در برابر پیشرفت همه جانبه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی وضعیت توسعه نیافتگی استان اردبیل براساس شاخص های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی انجام شده است. این مطالعه از نظر ماهیت، توصیفی-تبیینی بوده و با روش پیمایشی اجرا شده است. جامعه آماری پژوهش شامل ساکنان شهر اردبیل است که از میان آن ها، ۳۸۲ نفر با استفاده از فرمول کوکران و به شیوه نمونه گیری طبقه ای به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه محقق ساخته بود که ابعاد اجتماعی (کیفیت زندگی، سرمایه، مشارکت، امنیت، اعتماد و امید به آینده)، ابعاد فرهنگی (مصرف کالاهای فرهنگی و رسانه ای) و ابعاد اقتصادی (فرصت های شغلی، پیشرفت مالی، رضایت و امنیت شغلی و امکانات رفاهی)، را موردسنجش قرار داد. یافته های به دست آمده نشان می دهد که سطح توسعه یافتگی استان در وضعیت پایینی قرار دارد. همچنین نتایج تحلیل تبیینی تاکید می کند که متغیرهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی تاثیر معناداری بر وضعیت توسعه یافتگی منطقه دارند. درنهایت، تمرکز بر ارتقای شاخص های رفاهی و سرمایه اجتماعی جهت تعدیل نابرابری ها و حرکت در مسیر توسعه پایدار پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

توسعه نیافتگی ، اجتماعی ، فرهنگی ، اقتصادی ، توسعه پایدار