صورتبندی انسان اجتماعی در اندیشه علامه مصباح یزدی(ره)

هدف: مقاله با هدف تبیین جامع ابعاد اجتماعی بودن انسان بر اساس اندیشه علامه مصباح یزدی نگاشته شده است. پژوهش سعی دارد با تمرکز بر اندیشه های علامه، ضمن بررسی مبانی و ماهیت انسان اجتماعی، ویژگی ها، الزامات و پیامدهای زیست جمعی را از منظر ایشان تبیین نماید تا زمینه دست یابی به الگویی هویت ساز بر پایه مبانی دینی و عقلانی فراهم آیدروش: روش این تحقیق توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است.داده ها از طریق بررسی آثار ایشان جمع آوری و با روش تحلیل مضمون پردازش شده است تا بتوان تصویری جامع از دیدگاه ایشان ارائه کرد یافته ها: از منظر علامه مصباح یزدی، انسان به طور فطری اجتماعی آفریده شده و میل به زیست جمعی، نیاز به رشد معنوی و اخلاقی و تمایل به همکاری و ارتباط، در سرشت انسان نهادینه شده است. ایشان عوامل فطری، عقلانی و عاطفی را موثر در اجتماعی بودن انسان می دانند و بر این باورند که انسان ضمن کنشگری فعال در جامعه، خودسازی فردی را نیز دنبال می کند. جامعه و فرهنگ تنها زمینه ساز شکوفایی استعدادهای فطری انسان هستند و نقش اصلی بر عهده فطرت انسانی است. غایت نهایی زیست اجتماعی، تحقق کمال معنوی و تقرب الهی است و زندگی اجتماعی ابزاری برای نیل به این هدف متعالی است.

کلیدواژه ها:

انسان ، . انسان شناسی ، . انسان اجتماعی ، . صورت بندی ، . علامه مصباح یزدی