تحلیل نحوه پاسخ دهی دانش آموزان به محتوای درسی با رویکرد سازنده گرایی( یک مطالعه موردی)

مقدمه و هدف: سازنده گرایی به عنوان رویکردی کنش گرا در یادگیری، به دانش آموزان این امکان را می دهد که بر اساس دانش موجود خود برای درک عمیق تر و به کارگیری مفاهیم جدید فعالیت کنند. این مقاله نحوه پاسخ دهی دانش آموزان ابتدایی به محتوای درسی با رویکرد سازنده گرایی را بررسی می کند. روش شناسی پژوهش: دراین تحقیق میزان نحوه پاسخ دهی دانش آموزان به محتوای درسی با رویکرد سازنده گرایی تحلیل شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های چهارم، پنجم و ششم دبستان است. به طور خاص، از مجموع ۵۱۸۱ دانش آموز پایه چهارم، ۵۱۵۳ دانش آموز پایه پنجم و ۵۰۲۱ دانش آموز پایه ششم، به صورت تصادفی ۱۲۱۷ نفر انتخاب شده اند. این انتخاب تصادفی به منظور تضمین تنوع و نمایندگی مناسب از جامعه آماری انجام شده است. ابزار گردآوری مشاهده می باشد و عبارت است از شناسایی، نام گذاری، مقایسه، توصیف و ثبت آنچه که روی می دهد. یافته­ ها: نتایج نشان داد که دانش آموزان با مشارکت در فعالیت های گروهی و پروژه های عملی تعامل بیشتری دارند که منجر به درک عمیق تر مفاهیم درسی می شود. همچنین، فعالیت های سازنده گرایانه به افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان کمک کرده و بهبود قابل توجهی در یادگیری و فهم محتوای درسی به همراه داشته است. بحث و نتیجه­ گیری: این یافته ها نشان می دهند که روش های سازنده گرایانه می توانند به طور موثری در ارتقاء کیفیت آموزشی و توسعه مهارت های شناختی و اجتماعی دانش آموزان موثر واقع شوند. این پژوهش به بررسی ابعاد جدیدی از سازنده گرایی در آموزش ابتدایی می پردازد و تاکید می کند که محیط های یادگیری باید به گونه ای طراحی شوند که ساخت دانش توسط دانش آموزان را پشتیبانی کنند.

کلیدواژه ها:

سازنده گرایی ، پاسخ دهی ، محتوای درسی