بازشناسی و رتبه بندی پیشران های بهسازی و توسعه سیستم های اطلاعاتی منابع انسانی در سازمان های دولتی ج.ا.ایران

زمینه و هدف: امروزه، بهسازی و توسعه سیستم های اطلاعاتی منابع انسانی در سازمان های دولتی ج.ا.ایران، با توجه به وسعت ساختار اداری، پیچیدگی فرآیندها و ضرورت تبعیت از الزامات قانونی، اهمیتی راهبردی یافته است؛ در واقع، این سیستم ها با ایجاد شفافیت، افزایش بهره وری، تسهیل تصمیم گیری های مبتنی بر داده، بهبود مدیریت منابع انسانی و کاهش خطاهای ناشی از دخالت انسانی، بستری یکپارچه، ایمن و تحلیلی برای مدیریت کارآمد منابع انسانی فراهم می کنند و زمینه را برای استقرار دولتی هوشمند، پاسخ گو و اثربخش مهیا می سازند. لذا، هدف از انجام این پژوهش، بازشناسی و رتبه بندی پیشران های بهسازی و توسعه سیستم های اطلاعاتی منابع انسانی در سازمان های دولتی ج.ا.ایران با رهیافت آینده پژوهشی بود.روش شناسی: رویکرد پژوهش کنونی، آمیخته(کیفی-کمی) بود. پژوهش حاضر از نظر روش انجام، بر پایه تحلیل ماتریس اثرات متقابل ساختاری با رویکرد آینده پژوهشی راهبردی و از نظر هدف، از نوع توسعه ای-کاربردی است. جامعه آماری این پژوهش از ۳۵ نفر از خبرگان شامل اساتید دانشگاهی و مدیران منابع انسانی سازمان های دولتی(اجرایی) ج.ا.ایران به روش هدفمند تشکیل شده است. داده های این پژوهش از طریق مطالعات کتابخانه ای، مصاحبه ساختاریافته و پرسشنامه کیفی امتیازدهی از صفر تا سه طبق ماتریس اثرات متقابل ساختاری جمع آوری شده و با نرم افزار آماری میک مک تجزیه و تحلیل شده اند.یافته ها: یافته های این پژوهش نشان داد که پیشران های ارتقاء شایستگی های دیجیتال منابع انسانی در راستای بهره برداری اثربخش از سامانه های اطلاعاتی و سازمانی، طراحی معماری ماژولار در راستای انعطاف پذیری و گسترش پذیری سیستم اطلاعاتی منابع انسانی، تعبیه زیرساخت های ارتباطی هوشمند و پایدار با تمرکز بر پشتیبانی از سامانه های اطلاعاتی منابع انسانی به عنوان پیشران های تاثیرگذار هستند.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی ، سیستم های اطلاعاتی منابع انسانی ، سازمان های دولتی ، رهیافت آینده پژوهشی