بررسی اثربخشی تدریس علوم پایه سوم ابتدایی با رویکرد یادگیری تجربی بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان

زمینه و هدف: با توجه به افزایش نیاز دانش آموزان به یادگیری فعال و مبتنی بر تجربه، پژوهش حاضر با رویکرد شبه تجربی به بررسی اثربخشی تدریس مبتنی بر یادگیری تجربی بر انگیزه دانش آموزان پایه سوم ابتدایی در درس علوم تجربی پرداخته است.روش: این مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون–پیگیری و دو گروه آزمایش و کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر پایه سوم یک مدرسه در شاهین شهر (سال تحصیلی ۱۴۰۲–۱۴۰۱) بود که به صورت در دسترس و سپس تصادفی به دو گروه ۲۰نفره تقسیم شدند. گروه آزمایش پنج جلسه آموزش مبتنی بر تجربه (۴۵–۶۰ دقیقه) دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل تحت روش سنتی آموزش دید. ابزار گردآوری داده، پرسش نامه استاندارد انگیزه تحصیلی هارتر (۱۹۸۱) با روایی تاییدشده توسط متخصصان و پایایی مورد تایید (آلفای کرونباخ) بود. تحلیل داده ها با آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (شامل آزمون های شاپیرو–ویلکز، لوین، ام باکس، اندازه گیری مکرر، لامبدای ویلکز، کرویت موچلی و LSD تعقیبی) در SPSS v.۲۳ انجام گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد تدریس مبتنی بر یادگیری تجربی تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزه تحصیلی (P ≤ ۰.۰۱) و همچنین انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان داشته است.نتیجه گیری: این رویکرد با فراهم آوردن فرصت هایی برای مشارکت فعال و تعامل عملی با مفاهیم، درک عمیق تر علوم تجربی را تسهیل کرده و کیفیت یادگیری را در محیط های تجربه محور ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

تدریس ، یادگیری تجربی ، انگیزه تحصیلی ، انگیزه درونی ، انگیزه بیرونی ، تدریس علوم