<span lang="AR-SA">زبان خاموش سنگ ها: تفسیر نمادهای باستانی در گورنگاره های اسپیتا

گورنگاره ها، به عنوان بخشی از میراث مادی، حامل نشانه ها و نمادهایی اند که بازتابی از باورها، جهان بینی ها و آیین های مرتبط با مرگ در جوامع انسانی به شمار می روند. منطقه اسپیتا در استان مازندران ازجمله نواحی ای است که در آن، نمونه هایی از سنگ گورهای نقش دار، با تنوعی از موتیف های طبیعی، انسانی و آیینی، دیده می شود. این پژوهش با هدف تفسیر نمادهای نقش بسته بر گورنگاره های اسپیتا و تحلیل معانی فرهنگی و اعتقادی نهفته در آن ها و با رویکردی مبتنی بر فهم گورنگاره ها به مثابه متنی فرهنگی، انجام شده است. روش تحقیق توصیفی تحلیلی است و داده ها ازطریق مشاهده میدانی، ثبت تصویری و بررسی منابع مرتبط با نمادشناسی و آیین های تدفینی گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که نمادهای گورنگاره ها، افزون بر جنبه تزیینی، بیانگر مفاهیمی چون مرگ و گذار، حیات پس از مرگ، هویت اجتماعی و پیوند انسان با طبیعت اند و در قالب نظامی نمادین متن واره، بخشی از ساختار فکری و فرهنگی جامعه گذشته منطقه را صورت بندی می کنند. بنابراین، مطالعه این نشانه ها در بازسازی لایه های اعتقادی و سنت های فرهنگی مرتبط با مرگ در شمال ایران نقشی موثر ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

گورنگاره ها ، نمادشناسی ، نمادهای باستانی ، اسپیتا