واکاوی و تبیین مولفه های نوآوری اجتماعی در بازآفرینی شهری (نمونه مطالعاتی: پروژه ی عتیق شهر تبریز)

نیاز به تغییر متناسب با نیازهای امروزه ، کاربست رویکردهای جدید همانند نوآوری اجتماعی در بازآفرینی بافت های مساله دار شهری را لازم و ضروری می نماید. نوآوری اجتماعی می تواند با غلبه بر ناکارآمدی سیاست ها و راه حل های قدیمی و همچنین با یافتن راه حل های جدید و کارا نقش مهم و موثری در حل مسائل و مشکلات این بافت ها ایفاء کند. مهم ترین هدف پژوهش حاضر تبیین مولفه ها و شاخص های نوآوری اجتماعی در بازآفرینی شهری می باشد که در این راستا از مطالعات کتابخانه ای– اسنادی به منظور تدوین ادبیات پژوهش و از مطالعات میدانی به منظور بررسی و ارزیابی محدوده پژوهش بهره گرفته شده است. نتایج پژوهش به این صورت است که چهار مولفه ی "توانمندسازی و ظرفیت سازی"، "مشارکت و همکاری"، "راه حل و ایده خلاقانه"، و "تغییر و تحول" مهم ترین مولفه های نوآوری اجتماعی در بازآفرینی شهری می باشند. همچنین در این پژوهش پروژه ی عتیق شهر تبریز به عنوان نمونه مطالعاتی انتخاب گردیده است که یکی از مهم ترین پروژه های بازآفرینی اجرا شده در سطح کشور و شهر تبریز می باشد. نتایج به دست آمده بیانگر آن بود که پروژه ی عتیق از منظر توجه به نظرات ساکنان، جلب مشارکت و همکاری آن ها، توسعه راه حل های نوآورانه بومی محلی، و کارآفرینی ضعیف عمل کرده و در کل نتوانسته است تحول بنیادی و مهمی در کیفیت زندگی ساکنان و کسبه محدوده پروژه ایجاد کند

کلیدواژه ها:

نوآوری اجتماعی ، بازآفرینی شهری ، پروژه ی عتیق ، تبریز