حقوق طبیعت در شرایط جنگی: مطالعه تطبیقی میان آموزه های اسلامی و مسیحی

حقوق طبیعت در شرایط جنگی، به عنوان یکی از مباحث مهم اخلاقی و فقهی، در آموزه های دینی اسلام و مسیحیت جایگاه ویژه ای دارد که با توجه به تفاوت های تاریخی و فرهنگی، رویکردهای متفاوتی را به نمایش می گذارد. مسئله اصلی این پژوهش، تحلیل تطبیقی نگرش های اسلام و مسیحیت نسبت به رعایت حقوق طبیعت در جنگ و بررسی تحولات فکری مرتبط با آن است. هدف پژوهش، تبیین چهارچوب های نظری و عملی هر دو دین در این حوزه و استخراج نقاط اشتراک و افتراق آن ها است. روش تحقیق، مبتنی بر تحلیل محتوای متون مقدس، کتب فقهی و الهیاتی و بررسی دیدگاه های متفکران برجسته در هر دو مکتب دینی به شکل متنی و با ملاحظه زمان به صورت توصیفی-تحلیلی می باشد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که در اسلام از بین بردن طبیعت بدون ضرورت در شرایط خاص جنگی از نگاه آموزه های قرآن و حدیث و دیدگاه های فقیهان و اندیشمندان اسلامی ناپسند است. این آموزه ها از صدر اسلام تاکنون ثبات و استمرار قابل توجهی داشته اند. آموزه های مسیحی نیز در متون مقدس و دیدگاه های الهیاتی پس از آن نابودی طبیعت را در جنگ مشروع ندانسته اند. البته باید در نظر داشت که در متون مقدس و دیدگاه های تفسیری مسیحیت رویکرد عدم صیانت از محیط زیست نیز ملاحظه می شود.

کلیدواژه ها:

حقوق طبیعت ، اسلام ، مسیحیت ، جنگ