بررسی اثرات محافظتی همین بر بقا و آپوپتوز سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از چربی در شرایط تنش اکسیداتیو آزمایشگاهی

سابقه و هدف: استرس اکسیداتیو بقای سلول های بنیادی مزانشیمی را پس از پیوند محدود می کند. فعال سازی مسیر هم اکسیژناز-۱ Heme Oxygenase-۱ (HMOX۱) یک مکانیسم کلیدی محافظتی است. این مطالعه با هدف، ارزیابی اثر محافظتی همین (Hemin) به عنوان القاگر HMOX۱ بر سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی انسانی (Human Adipose-Derived Mesenchymal Stem Cells; hADSCs) در مواجهه با استرس اکسیداتیو ناشی از هیدروژن پراکسید (H₂O₂)، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی– آزمایشگاهی، سلول های hADSC جدا و شناسایی شدند. سلول ها با غلظت های غیرسمی همین (۱۰، ۲۰ و ۲۵ میکرومولار) پیش تیمار شده و سپس با ۳۰۰ میکرومولار (IC₅₀) H₂O₂ به مدت ۲۴، ۴۸ و ۷۲ ساعت تیمار شدند. بقای سلولی با آزمون MTT ارزیابی شد. تغییرات آپوپتوتیک با رنگ آمیزی DAPI و آکریدین اورنج/پروپیدیوم یدید (AO/PI) بررسی گردید. بیان ژن HMOX۱ با روش Real-time RT-PCR (Real-time polymerase chain reaction) اندازه گیری شد. یافته ها: IC₅₀ H₂O₂ برابر ۳۰۰ میکرومولار بود. غلظت های بالاتر از ۲۵ میکرومولار همین سمی بودند. پیش تیمار با همین (۱۰، ۲۰ و ۲۵ میکرومولار) بقای سلولی را افزایش داده و سمیت H₂O₂ را کاهش داد. DAPI کاهش آپوپتوز و AO/PI بهبود مورفولوژی و کاهش سلول های مرده را نشان داد (به ویژه در ۲۰ و ۲۵ میکرومولار). بیش ترین اثر محافظتی در ۲۵ میکرومولار در ۴۸ و ۷۲ ساعت دیده شد. بیان HMOX۱ در گروه های تیمار شده با همین به طور معناداری بیش تر از گروه استرس اکسیداتیو بود. استنتاج: همین با القای بیان HMOX۱ می تواند بقای hADSCs را افزایش داده و آپوپتوز القا شده توسط استرس اکسیداتیو را کاهش دهد. این نتایج، همین را به عنوان یک عامل محافظت کننده سلولی بالقوه برای بهبود کارایی درمان های مبتنی بر سلول های بنیادی معرفی می کند.

کلیدواژه ها:

Heme Oxygenase-۱ (HMOX۱) ، Human Adipose-Derived Mesenchymal Stem Cells (hADSCs) ، Oxidative Stress ، Cytoprotection ، Apoptosis. ، همین (Hemin ) ، هم اکسیژناز-۱ (Heme oxygenase-۱ ، HMOX۱) ، سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی انسانی (Human adipose-derived mesenchymal stem cells ، hADSCs) ، استرس اکسیداتیو ، محافظت سلولی ، آپوپتوز