طراحی مدل ملی برای آموزش مداوم در دانشگاه های علوم پزشکی در زمان وقوع بحران

زمینه و اهداف: پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل ملی برای آموزش مداوم در دانشگاه های علوم پزشکی در زمان وقوع بحران با توجه به تجارب همه گیری ویروس کرونا انجام شده است. مواد و روش ها: این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی است که به روش کمی در دو مرحله انجام شده است. در بخش اول پژوهش از روش کمی توصیفی همبستگی برای شناخت روابط بین پدیده ها استفاده می شود و مدل ارائه شده به روش مدل معادلات ساختاری تدوین شده است. بخش دوم پژوهش در زمره تحقیقات توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری در بخش کمی پژوهش کلیه اساتید، کارکنان و مدیران مراکز مهارت حرفه و آموزش مداوم دانشگاه های علوم پزشکی کشور (۷۱ مرکز) می باشد که ۳۰۰ نفر بر اساس فرمول تاباچنیک و فیدل (۲۰۰۷) در پژوهش به روش تصادفی ساده مشارکت داشتند. ابزار گرداوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته است که پایایی ابزار از طریق آزمون آلفای کرونباخ ۹۳/۰ محاسبه شده است. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی و تی تک نمونه ای در بخش کمی استفاده شده است. یافته ها: نتایج پژوهش مدل ملی آموزش مداوم پزشکی در زمان وقوع بحران را در چهار عنصر هدف، محتوا، راهبردهای یاددهی و یادگیری و ارزشیابی دسته بندی و اعتبار یابی کرده است. نتایج وضعیت سنجی نشان داد سیستم فعلی آموزش مداوم پزشکی در دانشگاه های خوزستان برای پیاده سازی مدل طراحی شده پایین تر از وضعیت مطلوب است.

کلیدواژه ها:

آموزش مداوم پزشکی ، بحران کووید ۱۹ ، دانشگاه علوم پزشکی ، خوزستان