مقایسه ی دو شیوه تمرین مقاومتی سنتی و مقاومتی تناوبی با شدت بالا بر بیان miR-۱۴۶a ، نیمرخ لیپیدی، پاسخ های هورمونی و ترکیب بدن مردان دارای اضافه وزن/چاقی" >مقایسه ی دو شیوه تمرین مقاومتی سنتی و مقاومتی تناوبی با شدت بالا بر بیان miR-۱۴۶a ، نیمرخ لیپیدی، پاسخ های هورمونی و ترکیب بدن مردان دارای اضافه وزن/چاقی" >مقایسه ی دو شیوه تمرین مقاومتی سنتی و مقاومتی تناوبی با شدت بالا بر بیان miR-۱۴۶a ، نیمرخ لیپیدی، پاسخ های هورمونی و ترکیب بدن مردان دارای اضافه وزن/چاقی" >
<span dir="RTL" lang="AR-SA">مقایسه ی دو شیوه تمرین مقاومتی سنتی و مقاومتی تناوبی با شدت بالا بر بیان miR-۱۴۶a<span dir="RTL" lang="AR-SA"> ، نیمرخ لیپیدی، پاسخ های هورمونی و ترکیب بدن مردان دارای اضافه وزن/چاقی
مقدمه: چاقی، یک اختلال چندعاملی است که با تغییرات متابولیکی و مولکولی از جمله تغییر در بیان ژن ها همراه است. امروزه تمرینات مقاومتی به عنوان یک راهکار موثر در بهبود ترکیب بدن و سلامت متابولیکی مطرح هستند. هدف پژوهش حاضر، مقایسه ی اثر یک دوره تمرینات مقاومتی سنتی (Traditional resistance training) TRT و مقاومتی تناوبی با شدت بالا (High-intensity interval resistance training) HIIRT بر بیان miR-۱۴۶a، پاسخ های هورمونی، نیمرخ لیپیدی، ترکیب بدن و قدرت عضلانی در مردان دارای اضافه وزن بود. روش ها: مطالعه ی حاضر یک کارآزمایی بالینی با گروه کنترل است که در یک طرح نیمه تجربی پیش- پس آزمون انجام شد. تعداد ۴۵ مرد دارای اضافه وزن به شکل تصادفی در سه گروه HIIRT،TRT و کنترل قرار گرفتند. مداخلات تمرینی شامل اجرای دو روش تمرین مقاومتی سنتی و تمرین مقاومتی تناوبی شدید بود که ۳ جلسه در هفته و برای مدت ۸ هفته انجام شد. بیان miR-۱۴۶a با دستگاه ریل تایم پی سی آر، متغیرهای هورمونی و نیمرخ لیپیدی با بکارگیری کیت های اختصاصی درمراحل پیش- پس آزمون اندازه گیری شد. از روش آماری ANCOVA و آزمون تعقیبی Bonferoni در سطح معنی داری ۰/۰۵ > P برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: بیان miR-۱۴۶a در گروه های HIIRT و TRT کاهش معنی داری نسبت به مقادیر پایه نشان داد (۰۰۱۰ = P)، اما تفاوت معنی داری بین دو گروه تمرینی مشاهده نشد. سطوح HDL به طور معنی داری در هر دو گروه تمرینی افزایش (۰/۰۵ > P)، اما تغییرات LDL، کلسترول تام و تری گلیسرید معنادار نبود. تمرین HIIRT نسبت به گروه کنترل اثرات معنی داری بر سطوح تستوسترون و کورتیزول نشان دادند (۰/۰۵ > P)، اما بین دو گروه تمرینی تفاوت معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: هر دو شیوه ی تمرینی HIIRT و TRT موجب بهبود شاخص های متابولیکی، ترکیب بدن و قدرت عضلانی در مردان دارای اضافه وزن شدند و به نظر می رسد، تمرینات HIIRT می تواند جایگزین مناسبی برای تمرینات مقاومتی سنتی در بهبود سلامت متابولیکی و آمادگی جسمانی افراد باشد
استادیار، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
Silveira A, Gomes J, Roque F, Fernandes T, de Oliveira ...
Flowers E, Won GY, Fukuoka Y. MicroRNAs associated with exercise ...
Tuttor M, von Stengel S, Kohl M, Lell M, Scharf ...
Paoli A, Moro T, Marcolin G, Neri M, Bianco A, ...
Moro T, Tinsley G, Bianco A, Gottardi A, Gottardi GB, ...
Yamaner E, Turğut T, Aksoy A, Demirkıran B, Uçar MA, ...
Castaño C, Meza-Ramos A, Batlle M, Guasch E, Novials A, ...