سبک زندگی و فرزندآوری در ایران؛ یک مطالعه فراتحلیل

زمینه: سبک زندگی و فرزندآوری دو عامل مهم در شکل دهی به جامعه و خانواده ها هستند. این دو مقوله تاثیرات زیادی بر رفاه فردی و اجتماعی دارند و به نحوی می توانند کیفیت زندگی نسل های آینده را تحت تاثیر قرار دهند.هدف: پژوهش حاضر با هدف استفاده از روش آماری فراتحلیل به بررسی نتایج مطالعات انجام شده در رابطه با سبک زندگی و فرزندآوری انجام شده است.روش: برای انجام روش فراتحلیل، ۱۹ پژوهش انجام شده در بازه زمانی ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰ جمع آوری گردید. از میان این مطالعات و با در نظر گرفتن معیارهای فراتحلیل، ۱۱ پژوهش انتخاب شده که به بررسی رابطه سبک زندگی و فرزندآوری پرداخته و در فصلنامه های علمی معتبر داخلی منتشر شده اند. تمامی این مطالعات با استفاده از روش کمی و رویکرد پیمایشی انجام شده و ابزارهای اندازه گیری آنها از اعتبار و پایایی لازم برخوردار بوده اند.یافته ها: بررسی فرضیه های همگنی و عدم سوگیری در انتشار تحقیقات اعم از آزمون Q، آزمون بگ و مزومدار، رگرسیون خطی اگر و N ایمن از خطا نشان داد که اثر مطالعات مختلف با هم متفاوت است و شواهدی مبتنی بر سوگیری انتشار یافت نشد.نتیجه گیری: براساس نتایج این پژوهش، اثرگذاری سبک زندگی بر میزان فرزندآوری با ضریب ۵۰۲/۰ اندازه گیری شده است که طبق معیارهای تفسیری کوهن، در سطح بالا قرار می گیرد. به طور کلی، یافته ها نشان می دهند که سبک زندگی نقش قابل توجهی در فرزندآوری در جامعه ایرانی ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

جوانی جمعیت ، جامعه ایرانی ، سبک زندگی ، فرزندآوری ، فراتحلیل