جایگاه مرور زمان، استاپل منصفانه و مهلت قانونی در دعاوی نقض حق اختراع آمریکا؛ درس هایی برای حقوق ایران

بدیهی است آموزه مرور زمان در نظام حقوقی ایالات متحده آمریکا از جمله سازوکارهایی است که می تواند به ایجاد تعادل میان حقوق مخترعان و ناقضان نوآور کمک کند. بااین حال، دیوان عالی در برخی آرای خود، به ویژه در پرونده SCA Hygiene Products v. First Quality، دامنه اجرای این آموزه را محدود کرده است و به جای آن بر نهادهایی چون استاپل منصفانه و مهلت قانونی تاکید نموده است. این رویکرد با انتقاد برخی حقوق دانان مواجه شده است، زیرا حذف یا تضعیف آموزه مرور زمان ممکن است تعادل میان حقوق طرفین را برهم زند. ازآنجاکه حفظ تعادل میان این حقوق نقش مهمی در توسعه اقتصادی و پیشرفت کشور دارد، این مقاله به تحلیل حقوقی این موضوع پرداخته است و تلاش می کند الگویی مناسب ارائه نماید. پرسش اصلی این است که چگونه می توان با درنظر گرفتن آموزه مرور زمان، استاپل منصفانه و مهلت قانونی، تعادل میان حقوق مخترعان و ناقضان نوآور را در نظام حقوقی آمریکا برقرار کرد و چه الگوهایی می توان برای حقوق ایران استخراج نمود. براساس یافته های این مطالعه که به روش توصیفی و تحلیلی انجام شده است، آرای مذکور موافقان و مخالفانی دارد، اما به نظر می رسد باتوجه به تفاوت عناصر، شرایط و آثار هر یک از این سازوکارها، جمع میان آنها براساس شرایط هر پرونده، جهت حفظ تعادل حقوقی، بهتر از کنارگذاشتن هریک است. در حقوق ایران نیز با بهره گیری از اصول کلی حقوقی، نهادهای موجود و الگوبرداری از نظام های پیشرفته می توان نمونه مناسبی تدوین و اعمال نمود.

کلیدواژه ها:

پرونده آکرمن ، پرونده اس سی ای هایجین ، پرونده پترلا ، تاخیر ناعادلانه ، رفتار گمراه کننده