<span lang="FA">بررسی و تحلیل زمینه های فکری – اجتماعی پذیرش شعر مولانا در آمریکا و انگلستان

در سده بیستم میلادی، رنگ باختن «قرائت های بزرگ» مسیحیت در مقام تکیه گاه سنتی و غلبه روایت مدرنیته با نقدهای پسامدرن به مفهوم «سوژه» و عقلانیت ابزاری موجب بحران معنوی عمیقی در جوامع غربی شد. در این فضای فکری، انسان غربی با احساس بی پناهی فکری و خلاء معنوی روبه رو شده و در پی منبع جدیدی برای معنابخشی به زندگی بود. در همین زمان، ترجمه شعر مولانا با محوریت عشق فرامذهبی، نفی خود محدود (اگو) و جست وجوی امر متعالی در زندگی روزمره به این نیازها پاسخ داد. استقبال از سروده های مولانا در این دوره را باید واکنشی به ناتوانی گفتمان های مسلط در تعریف تسلی بخش از فردیت و پاسخ گویی به نیازهای معنوی انسان معاصر دانست. ترجمه کلمن بارکس از سروده های مولانا، که در واقع اقتباسی آزاد از ترجمه های پیشین بود، در این اقبال گسترده نقش اساسی داشت. بارکس، با زبانی شاعرانه و امروزی، مفاهیم عرفانی مندرج در این سروده ها را بازآفرید و آنها را نه تنها برای نخبگان که در دسترس عموم مخاطبان قرار داد. این سروده ها برای مخاطبان غربی همچون مرهمی بر زخم های معنوی و نویدی برای یافتن معنویت در جهانی متکثر بود. پژوهش حاضر به بررسی سیر دگرگونی در زمینه های فکری مسلط این دوره می پردازد و می کوشد تا این اقبال را ریشه یابی کند.

کلیدواژه ها:

مولانا ، کلمن بارکس ، ترجمه ، جهان انگلیسی زبان ، پسامدرنیسم ، معنازایی ، معنویت