شناسایی عوامل موثر بر ارتقای کیفیت زندگی فضای باز دانشگاهی

امروزه به دلیل اهمیت فضای آموزشی توسعه کالبدی دانشگاه، با نادیده گرفتن فضای باز یا کاهش مساحت آن انجام می گیرد که پیامدهایی مانند کاهش رضایت کاربران، افت تعاملات اجتماعی، افزایش اضطراب و خستگی ذهنی، افت انگیزه تحصیلی و کاهش حس تعلق به محیط را به دنبال دارد. میزان بالای کیفیت زندگی در فضای باز دانشگاه، شامل فراهم آوردن محیطی است که نیازهای فیزیکی، روانی و اجتماعی دانشجویان را به خوبی پاسخ دهد و فرصتی جهت فعالیت های ضروری، اجتماعی، آموزشی و تفریحی برای افراد ایجاد کند. هدف پژوهش حاضر تبیین مولفه های موثر بر ارتقای کیفیت زندگی فضای باز دانشگاهی می باشد. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش آمیخته ای از روش علمی کمی - کیفی می باشد. روش جمع آوری اطلاعات مطالعات کتابخانه ای و پرسشنامه محقق ساخته با ۴۸ گویه است. جامعه آماری ۲۵۸ نفر از دانشجویان چهار دانشگاه منتخب استان اصفهان، به روش خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. پس از اجرای پرسش نامه محقق ساخت، پاسخ ها با استفاده از تحلیل عامل نوع R در نرم افزار spss تحلیل شدند و سپس مدل سازی با نرم افزار amos انجام گرفت. نتایج ، ۷ عامل، ویژگی های کالبدی، قابلیت محیط، احساس تعلق محیط، انعطاف پذیری محیط، جذابیت محیط و آسایش محیط، اجتماع پذیری محیط را تاثیر گذار بر کیفیت زندگی فضای باز دانشگاهی نشان می دهد در مجموع، یافته های پژوهش نشان می دهد که کیفیت زندگی در فضای باز دانشگاهی حاصل تعامل پیچیده و پویا میان مولفه های محیطی، ادراکی و اجتماعی است.

کلیدواژه ها:

فضای باز دانشگاهی ، کیفیت زندگی ، کیفیت زندگی فضای باز ، مدل یابی