ارزیابی گیاهان علوفه ای یک ساله مناسب برای کشت دوم در شالیزارهای استان گیلان

توسعه کشت دوم پس از برداشت برنج، راهکاری حیاتی برای افزایش تولید، درآمد کشاورزان و پایداری زراعت برنج در استان گیلان به شمار می رود. با این وجود، بخش وسیعی از شالیزارها همچنان بدون استفاده می ماند. این تحقیق با هدف شناسایی گونه های علوفه ای سودآور (چغندر علوفه ای، تریتیکاله و شبدر ایرانی) برای کشت دوم و ارزیابی تاثیر آن ها بر سودآوری و عملکرد، به صورت پایلوت در پایگاه تحقیقات شالیزاری خاک و آب موسسه تحقیقات برنج کشور اجرا شد. نتایج نشان داد که تریتیکاله و شبدر ایرانی به ترتیب با تولید ۳۴۶۰۷ و ۱۴۹۱۰ کیلوگرم در هکتار علوفه ترو ۳۹۵۸.۵ و ۱۸۵۷.۸ کیلوگرم در هکتار علوفه خشک، عملکرد علوفه ای مناسبی نسبت به چغندر علوفه ای از خود نشان دادند. تحلیل های اقتصادی حاکی از آن است که کشت تریتیکاله، شبدر ایرانی و چغندر علوفه ای در استان گیلان دارای خالص منافع سالانه مثبت و نسبت فایده به هزینه بیش از یک است که این امر بیانگر سودآوری این گیاهان در منطقه است. در میان محصولات مورد بررسی، شبدر ایرانی با نسبت فایده به هزینه ۶۷/۴ و خالص منافع سالانه ۱۶۵۰۳۴۳۱۰ ریال، بیشترین بازدهی اقتصادی را به خود اختصاص داده است. تریتیکاله با حداقل تداخل در تقویم زراعی برنج، عملکرد و سودآوری بسیار مناسبی را به اثبات رسانده و به عنوان بهترین گزینه برای کشت دوم پس از برنج در منطقه گیلان به کشاورزان توصیه می شود. همچنین، تحلیل های اقتصادی نشان می دهد که شبدر تنها در صورت فروش به صورت علوفه تازه، می تواند سودآور باشد.

کلیدواژه ها:

کشت دوم ، برنج ، گیاهان علوفه ای ، تریتیکاله ، شبدر