بررسی اثر رهبری فراگیر بر قانون شکنی خیرخواهانه با میانجیگری امنیت روانشناختی

هدف این پژوهش طراحی و آزمون الگویی از تاثیر رهبری فراگیر بر قانون شکنی خیرخواهانه با میانجیگری امنیت روانشناختی در کارکنان یک سازمان دولتی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–پیمایشی بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان یک سازمان دولتی و نمونه پژوهش ۳۸۵ نفر بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه رهبری فراگیر جاود (۲۰۲۱)، پرسشنامه قانون شکنی خیرخواهانه واردامان و همکاران (۲۰۱۴) و پرسشنامه امنیت روانشناختی ادموندسون (۱۹۹۹) بود. روایی ابزارها از طریق تحلیل عاملی تاییدی و پایایی با آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS۲۶ و AMOS۲۵ و از طریق مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد مدل ساختاری از برازش مطلوبی برخوردار است (χ²/df=۲.۴۵، CFI=۰.۹۴۳، RMSEA=۰.۰۶۲). رهبری فراگیر اثر مثبت و معناداری بر قانون شکنی خیرخواهانه داشت (β=۰.۳۵۲, p<۰.۰۰۱). همچنین امنیت روانشناختی اثر مثبت و معناداری بر قانون شکنی خیرخواهانه نشان داد (β=۰.۴۲۵, p<۰.۰۰۱). اثر غیرمستقیم رهبری فراگیر بر قانون شکنی خیرخواهانه از طریق امنیت روانشناختی نیز معنادار بود (β=۰.۲۱۸, p<۰.۰۰۱) و فاصله اطمینان ۹۵ درصد آن صفر را دربر نگرفت که بیانگر نقش میانجی امنیت روانشناختی است. یافته ها نشان داد رهبری فراگیر از طریق ایجاد فضای امن روانشناختی می تواند بروز قانون شکنی خیرخواهانه را در جهت بهبود عملکرد سازمانی تقویت کند. رهبران فراگیر با کاهش ترس از پیامدهای منفی، تقویت اعتماد و ایجاد حس تعلق، زمینه بروز رفتارهای خلاقانه و انعطاف پذیر را فراهم می کنند. این نتایج بر اهمیت توسعه مهارت های رهبری فراگیر در سازمان های دولتی به منظور افزایش نوآوری، انعطاف پذیری و پاسخگویی به تغییرات محیطی تاکید دارد. هدف این پژوهش طراحی و آزمون الگویی از تاثیر رهبری فراگیر بر قانون شکنی خیرخواهانه با میانجیگری امنیت روانشناختی در کارکنان یک سازمان دولتی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–پیمایشی بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان یک سازمان دولتی و نمونه پژوهش ۳۸۵ نفر بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه رهبری فراگیر جاود (۲۰۲۱)، پرسشنامه قانون شکنی خیرخواهانه واردامان و همکاران (۲۰۱۴) و پرسشنامه امنیت روانشناختی ادموندسون (۱۹۹۹) بود. روایی ابزارها از طریق تحلیل عاملی تاییدی و پایایی با آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS۲۶ و AMOS۲۵ و از طریق مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد مدل ساختاری از برازش مطلوبی برخوردار است (χ²/df=۲.۴۵، CFI=۰.۹۴۳، RMSEA=۰.۰۶۲). رهبری فراگیر اثر مثبت و معناداری بر قانون شکنی خیرخواهانه داشت (β=۰.۳۵۲, p<۰.۰۰۱). همچنین امنیت روانشناختی اثر مثبت و معناداری بر قانون شکنی خیرخواهانه نشان داد (β=۰.۴۲۵, p<۰.۰۰۱). اثر غیرمستقیم رهبری فراگیر بر قانون شکنی خیرخواهانه از طریق امنیت روانشناختی نیز معنادار بود (β=۰.۲۱۸, p<۰.۰۰۱) و فاصله اطمینان ۹۵ درصد آن صفر را دربر نگرفت که بیانگر نقش میانجی امنیت روانشناختی است. یافته ها نشان داد رهبری فراگیر از طریق ایجاد فضای امن روانشناختی می تواند بروز قانون شکنی خیرخواهانه را در جهت بهبود عملکرد سازمانی تقویت کند. رهبران فراگیر با کاهش ترس از پیامدهای منفی، تقویت اعتماد و ایجاد حس تعلق، زمینه بروز رفتارهای خلاقانه و انعطاف پذیر را فراهم می کنند. این نتایج بر اهمیت توسعه مهارت های رهبری فراگیر در سازمان های دولتی به منظور افزایش نوآوری، انعطاف پذیری و پاسخگویی به تغییرات محیطی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری فراگیر ، رفتار شهروندی سازمانی ، قانون شکنی خیرخواهانه ، امنیت روانشناختی.