انواع شکستگی های لگن همراه با مشکل سیستم ادراری" >انواع شکستگی های لگن همراه با مشکل سیستم ادراری" >انواع شکستگی های لگن همراه با مشکل سیستم ادراری" >

<span lang="AR-SA">انواع شکستگی های لگن همراه با مشکل سیستم ادراری

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 35

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IJOS-24-1_004

تاریخ نمایه سازی: 16 تیر 1405

چکیده مقاله:

شکستگی های لگن اگرچه درصد کمی از آسیب های اسکلتی-عضلانی را تشکیل می دهند، اما به دلیل مجاورت با ساختارهای حیاتی مانند مثانه و حالب، از اهمیت بالایی برخوردارند. این شکستگی ها ممکن است با مرگ ومیر تا ۲۰ درصد همراه باشند. موقعیت مثانه و حالب در حفره لگنی، آن ها را در برابر تروماهای شدید آسیب پذیر می سازد. طبق آمار، حدود ۶ تا ۱۵ درصد شکستگی های لگن با آسیب های اورولوژیک همراه هستند. هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین نوع شکستگی لگن (lateral compression ، anterior-posterior compression، وvertical shear) و نوع علائم آسیب مجاری ادراری تحتانی بود. مواد و روش ها: در این مطالعه ، پرونده بیماران مبتلا به شکستگی لگن که طی ۵ سال به مرکز درمانی مراجعه کرده بودند، از نظر شکل ادراری بررسی شد. بیماران با سابقه شکستگی قبلی لگن یا جراحی اورولوژیک از مطالعه خارج شدند. داده ها با نرم افزار SPSS۲۵ تحلیل شدند. نتایج و بحث: نتایج در مجموع ۱۳۴ بیمار بررسی شدند که ۲/۶۴ درصد مرد بودند. میانگین سنی بیماران ۵/۲۱ ± ۷/۴۰ سال بود. شایع ترین نوع شکستگی کامپرشن لترال (۸۲/۸ درصد) بود. ارتباط آماری معنی داری بین نوع شکستگی و علائم ادراری مشاهده شد (۰۴۷/۰ = P). هماچوری واضح بیشتر در شکستگی های قدامی-خلفی و هماچوری میکروسکوپیک در شکستگی های شیرینگ عمودی دیده شد. بیشترین موارد بدون علائم ادراری در گروه کامپرشن لترال بودند. نتیجه گیری: نوع شکستگی لگن با نوع و شدت علائم مجاری ادراری تحتانی ارتباط دارد. توجه به این ارتباط می تواند در تشخیص سریع تر و مدیریت بهتر آسیب های اورولوژیک در بیماران ترومایی موثر باشد.

نویسندگان

Mehdi Abedinzadeh

گروه ارولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمبت بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران.

seyed houssein saeed-banadaky

مرکز تحقیقات ترومای یزد، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران

milad gholizadeh

گروه جراحی ارتوپدی، مرکز تحقیقات تروما، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران

Moein Bighamian

گروه جراحی ارتوپدی، مرکز تحقیقات تروما، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران

Mohammad Taghi Moravej

رزیدنت ارتوپدی/دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی/یزد/ایران

seyed mustafa akhlaghi

گروه ارتوپدی، مرکز تحقیقات تروما، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران.

Sara Jambarsang

گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده ی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران