ارائه مدلی برای ارتقای توانمندی فناورانه ژئومکانیک در بالادست صنعت نفت و گاز

ژئومکانیک نقش بسزایی در توسعه و پایداری منابع انرژی دارد. آزمایش های ژئومکانیک نفت، مدل سازی و تحلیل مربوط به فعل و انفعالات سیال/سنگ، بخش جدایی ناپذیر یک رویکرد جامع برای توصیف و توسعه مخزن را تشکیل می دهد. نبود مطالعه مناسب ژئومکانیکی از دلایل اصلی عدم موفقیت بسیاری از عملیات های حفاری و توسعه مخزن در صنعت نفت و گاز بوده است. توانمندی های فناورانه شرکت های خدمات دهنده به اکتشاف و تولید نفت و گاز می تواند از بروز چنین مشکلاتی جلوگیری کند. بنابراین، در این پژوهش به تحلیل توانمندی فناورانه ژئومکانیک در بالادست صنعت نفت و گاز پرداخته شده است. نمونه مورد بررسی برای تعیین روابط علی بین ابعاد توانمندی فناورانه ژئومکانیک را ۴۵ نفر از خبرگان ژئوانرژی و زئومکانیک تشکیل دادند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. نتایج روش دیمتل و روابط علی میان ابعاد نشان داد که بعد توانمندی مدیریت و استراتژیک بالاترین اثرگذاری و کمترین اثرپذیری را در میان سایر ابعاد توانمندی فناورانه زئومکانیک دارا می باشد و یک بعد اثرگذار خالص است. توانمندی پیوند و شبکه سازی رتبه دوم اثرگذاری را به خود اختصاص داده است و با توجه به اینکه اثرگذاری این بعد از اثرپذیری آن بیشتر است یک اثرگذار خالص محسوب می شود. توانمندی سرمایه گذاری سومین بعد از لحاظ اثرگذاری بوده و بیشتر از اینکه از سایر ابعاد توانمندی اثر بپذیرد بر آنها اثر می گذارد. توانمندی منابع انسانی کمترین اثرگذاری را بر بقیه ابعاد دارد و یک اثرپذیر خالص است. توانمندی یادگیری بالاترین تعامل را در میان بقیه ابعاد توانمندی دارا می باشد، یعنی بالاترین اهمیت را دارد.

کلیدواژه ها:

ژئوانرژی ، ژئومکانیک نفت ، یادگیری ، توانمندی ، دیدگاه منبع محور