تحلیل ساختاری روایت در علوم اجتماعی

تحلیل روایت روش و رویکردی در تحلیل داستان های ادبی است که پس از چرخش زبانی، از ادبیات وارد علوم اجتماعی شده و برای تحلیل معانی فرهنگی به کار می رود. تحلیل روایت انواعی دارد و به شیوه های مختلف دسته بندی شده است. در یکی از دسته بندی ها تحلیل روایت به چهار دسته تحلیل مضمونی، تحلیل ساختاری، تحلیل تعاملی و تحلیل نمایشی دسته بندی می شود. از منظر تحلیل ساختاری روایت، معنا در جهان انسانی از طریق منظم شدن چیزها در قالب داستانی ساخته می شود. قالب داستانی یعنی قالبی که در آن عناصر، از یک وضعیت اولیه به سمت یک پایان حرکت می کنند. نظریه ی ساختاری روایت تلاش می کند انواع قالب های داستانی را شناسایی و شیوه های مختلف معنایابی عناصر در این قالب ها را تحلیل کند. نظریه ی ساختاری روایت از تحلیل متن های مختلف از قبیل داستان های عامیانه (در کار ولادیمیر پراپ)، داستان های ادبی (در کار اینگرید گرماس) یا خاطره های واقعی (در کار ویلیام لباو) بسط یافته است. با این حال می توان الگوهای تحلیل ساختاری روایت را برای تحلیل هر وضعیتی به کار گرفت. متون مختلف از قبیل گزارش های خبری، روایت های تاریخی، متون حقوقی، مصاحبه های عمیق و غیره می توانند به روش تحلیل روایت مطالعه شوند.

کلیدواژه ها:

ساختارگرایی ، تحلیل روایت ، پراپ ، گرماس ، تودوروف ، لباو ، ژانر