تحلیل مقایسه ای تجربیات جهانی ابزارهای جذب ارزش افزوده زمین (LVC) با استفاده از روش PEST

ابزارهای جذب ارزش افزوده زمین (LVC)، به عنوان راهکاری نوآورانه برای تامین مالی زیرساخت های شهری و ارتقاء عدالت فضایی، در شهرهای جهان مورد توجه قرار گرفته اند. در این مطالعه، با استفاده از روش های کتابخانه ای، به جمع آوری گزارش ها و منابع معتبر در زمینه تجربه های اجرای ابزارهای LVC در دهه اخیر در مکان های مختلف پرداخته شده است. در این راستا، بررسی هشت تجربه موفق جهانی شامل ابزارهای والوریزاسیون و پلوس والیاس در کلمبیا، اوراق ساخت وساز مازاد در برزیل، منطقه بندی در ایالات متحده آمریکا، انتقال حقوق توسعه در هند، تعهدات توسعه دهنده در آلمان، توسعه مشارکتی در واشنگتن دی سی، مدل ریل + املاک در هنگ کنگ و تنظیم مجدد زمین در ژاپن با استفاده از روش تحلیلی PEST و شناسایی عوامل موفقیت و چالش های آنها در زمینه های متفاوت جغرافیایی، درس هایی کلیدی برای به کارگیری ابزارهای LVC در ایران استخراج گردید. یافته ها نشان می دهند که ابزارهای LVC با ایجاد جریان مالی پایدار، وابستگی به بودجه عمومی را کاهش می دهند و با توزیع منافع حاصل از اقدامات عمومی، عدالت اجتماعی را تقویت می کنند. بااین حال، چالش هایی نظیر آسیب پذیری از تغییرات سیاسی، تاثیرپذیری از رکود بازار املاک، مقاومت های اجتماعی و پیچیدگی های فنی - حقوقی، بر نتایج به کارگیری آنها اثرگذار است. برای تسهیل به کارگیری این ابزارها در کشور ایران که با چالش های بنیادی مانند شهرنشینی سریع، وابستگی به درآمدهای نفتی و تحریم های اقتصادی مواجه است، تقویت حمایت سیاسی و قانونی، تنوع بخشی منابع اقتصادی، تمرکز بر عدالت اجتماعی از طریق مشارکت عمومی و سرمایه گذاری در زیرساخت های فنی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

جذب ارزش افزوده زمین (LVC) ، تحلیل PEST ، تامین مالی ، زیرساخت های شهری