<span lang="AR-SA">بهینه<span dir="LTR"> <span lang="AR-SA">سازی حذف متیل اورانژ از محلول آبی با <span lang="FA">استفاده از <span lang="AR-SA">نانو فتوکاتالیست<span lang="AR-SA"> <span dir="LTR">TiO<sub>۲</sub>-ZnO <span lang="AR-SA">سنتز شده به<span dir="LTR" lang="AR-SA"><span lang="AR-SA">روش سل-ژل: کاربرد روش سطح پاسخ<span lang="AR-SA"> <span lang="AR-SA">(<span dir="LTR">RSM<span la
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 110
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JWWSE-11-1_006
تاریخ نمایه سازی: 16 تیر 1405
چکیده مقاله:
در این پژوهش، نانوکامپوزیت TiO۲-ZnO با هدف ارتقای عملکرد فتوکاتالیستی در سه نسبت وزنی متفاوت )۱:۳، ۳:۱ و ۱:۱( بهروش سل-ژل سنتز شد. به منظور شناسایی ساختار بلوری، مورفولوژی سطح، گروه های عاملی، گاف انرژی و خواص نوری نمونه ها از آزمون های پراش پرتو ایکس (XRD)، میکروسکوپ الکترونی روبشی گسیل میدانی (FESEM)، طیف سنجی مادون قرمز با تبدیل فوریه (FT-IR) و طیف سنجی UV-Vis استفاده شد. کارایی فتوکاتالیستی نانوکامپوزیت های سنتزشده برای حذف رنگ متیل اورانژ (MO) از محلول آبی تحت تابش نور فرابنفش (UV) ارزیابی شد. در طراحی آزمایش ها از روش سطح پاسخ (RSM) مبتنی بر طراحی مرکب مرکزی (CCD) استفادهشد تا تاثیر چهار متغیر شامل شدت تابش نور (۱۸-۶ وات)، غلظت اولیه رنگ ( ppm۳۰-۱۰)، مدت زمان واکنش (۵/۵-۰/۲ ساعت) و مقدار کاتالیست (۱/۹-۰/۰ گرم بر لیتر) بر بازده حذف رنگ مورد بررسی و مدلسازی قرارگیرد. حذف رنگ متیل اورانژ عمدتا از طریق اکسیداسیون فتوکاتالیستی توسط نانوکامپوزیت TiO۲-ZnO صورتگرفت و pH آزمایش ها در مقدار ثابت ۴ حفظ شد. برپایه نتایج تحلیل واریانس، مدل رگرسیونی توسعه یافته با مقدار ضریب تعیین (R۲) بیشتر از ۹۹/۰ و ضریب احتمال (p-value) کمتر از ۰۰۰۱/۰، تطابق و دقت آماری مناسبی را در پیش بینی راندمان حذف رنگ نشانداد. شرایط بهینه برای دستیابی به حداکثر بازده حذف رنگ معادل ۳۶/۹۶%، شامل غلظت اولیه رنگ ppm ۶۸/۱۳، شدت تابش UVA برابر با ۵۵/۱۷ وات، مدت زمان واکنش ۳۷/۲ ساعت و مقدار کاتالیست ۶۲/۰ گرم بر لیتر تعیین شد. جذب نوری تقویت شده در ناحیه UV نسبت به هر یک از نانو ذرات منفرد TiO۲ و ZnO نشان دهنده کارایی بالای نانوکامپوزیت سنتز شده در تجزیه این آلاینده آلی است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سجاد شهسواری
دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی، دانشگاه گلستان، علیآباد کتول، ایران.
محمد صالح شفیعیان
استادیار گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی، دانشگاه گلستان، علیآباد کتول، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :