بررسی سازوکارهای سلولی و کنترل سمیت آمفتامین با نانوداروی سیلیکا-هگزامتیل تترا آمین

مقدمه و هدف: سومصرف امفتامین به نوان یک ماده مرک اعتیاد آور، یکی از گرفتاری های جهانی بهداشت عمومی است که منجر به نوروتوکسیستی شدید، تخریب نورون های دوپامینرژیک و اختلالات میتوکندریایی می شود. میتوکندری به عنوان مرکز تولید انرژی سلول، نقش کلیدی در بقای سلول های عصبی ایفا می کند. هدف از پژوهش حاضر طراحی و سنتز نانوذرات سیلیکا داری هگزامتیل تترا آمین به منظور کاربرد در جلوگیری از سمیت ناشی از آمفتامین در سلول های عصبی می باشد.مواد و روشها: پژوهش حاضر آزمایشگاهی بوده که در آزمایشگاه تحقیقاتی معاونت بهداد فراجا از آذر ماه تا فروردین ۱۴۰۵ انجام  و با رعایت اصول اخلاقی انجام شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار GraphPad Prism نسخه ۹ و همچنین SPSS نسخه ۲۶ انجام و تمامی آزمایش ها حداقل در سه تکرار مستقل و در سه چاهک مجزا انجام گرفت. ساخت نانودارو به روش سل-ژل صورت گرفت. میانگین داروی بارگذاری شده با نانوذره سیلیکا محاسبه شد. سمیت سلولی به روش MTT و ارزیابی استرس اکسیداتیو در سلول ها از ROS بررسی گردید.یافته ها: نانوداروی هگزامتیل تتراآمین بارگذاری شده در نانوذرات سیلیکا از دید سمیت سلولی در حد مناسبی قرار داشت. ارزیابی استرس اکسیداتیو به شدت کاهش یافته بود(P<۰.۰۰۰۱) و بارگذاری هگزامتیلن تتراآمین ۳۷/۱۸درصد بود. آنالیز SEM و بارگذازی با FTIR نشان دهنده تایید اندازه مناسب و ساختار نانودارو بوده است.نتیجه گیری: نانوداروی سیلیکا (۲۰-۴۰ نانومتر) با بارگذاری ۳۷٪، آزادسازی بالا، کاهش ROS و افزایش معنادار زنده مانی سلولی همراه بود.

کلیدواژه ها:

آمفتامین ، نانودارو ، سیلیکا ، سمیت عصبی ، استرس اکسیداتیو